tag:blogger.com,1999:blog-17895333739462416592011-10-31T17:14:59.226+05:30కబుర్లూ.. కాకరకాయలూ..కొన్ని పంచదార గుళికలు.. కాసిన్ని చేదు మాత్రలు.. మొత్తమ్మీద పంచభక్ష్యపరమాణ్నాలురవికిరణ్http://www.blogger.com/profile/03774162435009373137noreply@blogger.comBlogger231100tag:blogger.com,1999:blog-1789533373946241659.post-67039486134119447762011-09-10T10:03:00.004+05:302011-09-10T10:03:00.853+05:30బేకారు కబుర్లు<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><span style="font-size: large;">.. అంటే "పనికిరాని కబుర్లు" అని కాదు. అలా అని పనికొచ్చే కబుర్లు అని కూడా కాదు. గతవారం కారు సర్వీసుకెళ్లడమ్మూలాన పుట్టిన కబుర్లు.. "కారు" లేని కబుర్లు. బే"కారు" కబుర్లు. అదన్నమాట! :)</span><br /><br /><span style="font-size: large;"> **************** ***************</span><br /><span style="font-size: large;">ఇక్కడో చిన్న ముందుమాట..</span><br /><br /><span style="font-size: large;">మనముండే స్ఠలంలో/ఏరియాలో/పేటలో ఎండ విరగకాస్తూ ఉంటుంది, కానీ పక్కపేటలో ఉండే మనవాళ్లకి ఫోను చేస్తే అక్కడ కుంభవృష్టిగా వర్షం పడుతూఉందంటారు. భాగ్యనగరవాసులకి ఇది చాలావరకు అనుభవంలో ఉన్న సంగతే!. ఇది వేరే ఊళ్లల్లో కూడా నిజమవ్వొచ్చుగాక!, అక్కడ అంత పట్టింపు లేకపోవచ్చుగాక!. కానీ మన ఆఫీసు ఊరికి ఓ చివర ఉండి, మన ఇల్లు ఇంకో చివరన ఉంటే గనక ఇది పెద్ద సంగతే!.</span><br /><br /><span style="font-size: large;">సరే, విషయానికొస్తే.. కారులేదని చెప్పానుగా!. ఆరోజు ద్విచక్రవాహనమ్మీద ఆఫీసుకి వెళ్లాను. సాయంత్రం ఆఫీసు దగ్గర బయలుదేరినప్పుడు అక్కడ ఆకాశం చాలా నిర్మలంగా, ప్రశాంతంగా ఉంది. ముందు చెప్పుకున్నట్టుగా ఏనిమిషానికి ఎక్కడ ఎలా ఉంటుందో తెలియదు కాబట్టి, సాధ్యమైనంత తొందరగా ఇంటికి చేరుకోవాలని అనుకుంటూ ప్రయాణం మొదలుపెట్టాను.</span><br /><br /><span style="font-size: large;">ఒక ఏరియాలోకి వచ్చేసరికి, అల్లంతదూరంలో నాలుగు రహదారుల కూడలిలో నాకు గ్రీన్ సిగ్నల్ కనబడుతోంది. ఎలాగూ సిగ్నల్ దగ్గరకి వెళ్లేసరికి అది ఎరుపులోకి మారటం ఖాయం కాబట్టి, నా బండి వేగాన్ని తగ్గించాను. అనుకున్నటుగానే, సిగ్నల్ ఎరుపులోకి మారింది. నేను బండిని ఆపాను. నా ముందు రెండు వరసల్లో మరి కొంత మంది ద్విచక్రవాహనచోదకులు ఆగి ఉన్నారు.</span><br /><br /><span style="font-size: large;">నేను చాలా తీవ్రంగా సిగ్నల్కేసే చూస్తున్నాను. కాసేపటికి సిగ్నలు ఆకుపచ్చలోకి మారింది. కానీ నా ముందున్న రెండువరసల ద్విచక్రవాహనచోదకులు కదలడంలేదు. నేను హారన్ కొట్టాను. ఇంతలో నావెంక ఉన్నవాళ్లు కూడా హారన్ కొట్టడం మొదలుపెట్టరు. నేను వెనక్కి తిరిగి ముందువాళ్లు కదలడంలేదన్నట్టు సైగ చేసి, మళ్లీ గట్టిగా, అసహనంగా హారన్ కొట్టాను.</span><br /><br /><span style="font-size: large;">అప్పుడు నా ముందు వరసలో ఉన్న ఒకతను "నువ్వెళ్లాలంటే పక్కనుండి వెళ్లు" అన్నట్టుగా చేత్తో సైగ చేసాడు. తనబండి ఏమన్నా ఆగిపోయిందేమో అనుకుంటూ అతన్ని దాటుకుని ముందుకువెళ్తే ముందువరసలో అతను కదలడే?. మళ్లీ హారన్ కొట్టాను. ఆ ముందు వాడు నావంక కాస్తంత చిరాగ్గా చూసి కొద్దిగా దారి ఇచ్చాడు.</span><br /><br /><span style="font-size: large;">ఆకుపచ్చ సిగ్నలు పడ్డా కదలని వాళ్ల అజ్ఞానానికి నవ్వుకుంటూ నా బండి వేగాన్ని పెంచబోయిన నాకు, ఎవరెంత జ్ఞానులో వెంటనే అర్ధమయ్యి "కస్స్.." మని బ్రేకు వేసి బండిని ఆపాను.</span><br /><br /><span style="font-size: large;">ఎందుకంటే..</span><br /><br /><span style="font-size: large;">నాకు ఎదురుగా కనబడుతున్న ఆకుపచ్చ లైటు వెలుగుతున్న సిగ్నలు స్థంభం మొదలుకుని మేము వెళ్లాల్సిన దారి అంతా కుండపోతగా వర్షం పడుతోంది మరి!!!!</span><br /><br /><span style="font-size: large;">విచిత్రంగా, మేము నిల్చున్నచోట ఒక్క వర్షపు చినుకు కూడా లేదు. ఎవరో గీతగీసినట్టుగా,మేఘాలకి గోడ కట్టినట్టుగా సిగ్నల్కి ఆవతలపక్కనే వర్షం పడుతోంది.!!!</span><br /><br /><span style="font-size: large;">అలా రెండు సిగ్నళ్లు గడిచేసరికి ఆటోవాళ్లకి, కార్లవాళ్లకి, బస్సులవాళ్లకి అసహనం పెరిగిపోయింది. వాళ్లకి దారి ఇచ్చి, వర్షం ఓ మాదిరిగా శాంతించి మేము బయల్దేరేసరికి 7,8 ఆకుపచ్చ సిగ్నళ్లకోసం ఎదురుచూడాల్సొచ్చింది ఆరోజు..!</span><br /><span style="font-size: large;"><br /><span style="font-size: large;"> **************** ***************</span></span><br /><span style="font-size: large;"> **************** ***************</span><br /><br /><span style="font-size: large;">పై సంఘటన జరిగిన తర్వాత రోజు రిస్కు ఎందుకులే అని, ఆరోజుకి </span><a href="http://kakaalu.blogspot.com/2011/07/vs.html"><span style="font-size: large;">బాషా</span></a><span style="font-size: large;"> (ఆటోవాలా)ని ఉధ్ధరిధ్ధామని నిర్ణయించుకున్నాను. సరే, ఉదయం అలాగే ఆటోలో ఆఫీసుకి వెళ్లిపోయాను.</span><br /><br /><span style="font-size: large;">సాయంత్రం, ఆఫీసునుండి బయటపడేసరికి సన్నగా తుంపరలు పడుతున్నాయి. రోడ్డు మీదదాకా వచ్చి ఆటో గురించి ఎదురుచూస్తున్నాను. ఆటోలు వస్తున్నాయి, పోతున్నాయి.. వచ్చినవాటిలో అంతకుముందే జనాలు ఉండడంతో కొన్ని ఆటోలు ఆగకపోతే, ఒకటో రెండో ఖాళీ ఆటోలు నాదగ్గరకొచ్చి ఆగి, నేనెళ్లాల్సినచోటు పేరు చెప్పేసరికి రామంటూ తుర్రుమన్నాయి.</span><br /><br /><span style="font-size: large;">ఈలోపల వర్షం పెద్దదవుతోంది. చుట్టుపక్కలెక్కడా తలదాచుకునే స్థలం కనబడలేదు. "తాదూరకంత లేదు.." అన్నట్టు భుజమ్మీద లాప్టాప్ అనే డోలొకటి!.</span><br /><br /><span style="font-size: large;">ఇక లాభంలేదు. ఇప్పుడు ఏ ఆటోవాడు వచ్చినా వాడు ఎక్కడదాకా తీసుకెళ్తానంటే అక్కడదాకావెళ్లి, కావాలంటే అక్కడనుండి వేరే ఆటో మాట్లాడుకుని ఇంటికి వెళ్లాలని నిర్ణయించుకున్నాను.</span><br /><br /><span style="font-size: large;">ఇంతలో.. ఏదేవుడో వరమిచ్చినట్టుగా నాకు ఓ పది అడుగులదూరంలో ఓ ఆటో ఆగింది. అందులో ఉన్న జనాలు దిగి ఆటో అతనికి డబ్బులు ఇచ్చి వెళ్లిపోతున్నారు.</span><br /><br /><span style="font-size: large;">నేను ఆటోకి, ఆటోలోంచి దిగినవాళ్లకి ఎదురుగా వడివడిగా అడుగులువేసాను. ఆటోలోంచి దిగినవాళ్లలో ఒకతను నావంక చూస్తూ కాస్తంత వెటకారంగా నవ్వినట్టనిపించింది. వేరే సంధర్భంలో అయితే నేనుఎలా ప్రవర్తించి ఉండేవాడినోగానీ ఆ సమయానికి పెరుగుతున్న వర్షంలో ఆటోని అందుకోవడమే నా ధ్యేయంగా సాగుతున్న నన్ను ఆవెటకారం నవ్వు ఏమీ చెయ్యలేకపోయింది.</span><br /><br /><span style="font-size: large;">నేను ఆటోదగ్గరకి వచ్చేసరికి ఆటోవాలా ఏదో అంటున్నాడు. అతను ఎటువైపు వెళ్తుంటే నేను కూడా అటే వెళ్లాలని ముందే నిర్ణయించుకుని ఉండడంవల్ల, "నేనూ అటే వస్తాను పద" అంటూ లోపలకి ఎక్కబోయాను. కానీ అతను ఖంగారుగా చేతులూపుతూ ఏదో చెప్తున్నాడు. ఇంక అతను ఏమి చెప్తున్నాడో నాకు వినక తప్పలేదు.</span><br /><br /><span style="font-size: large;">"ఏమిటీ" అని రెట్టించి అడిగాను.</span><br /><br /><span style="font-size: large;">అతను చూపుడువేలు, మధ్యవేలు కలిపి V ఆకారంలో పెట్టి అంటున్నదేమిటంటే"భాయిసాబ్! ముఝే అర్జెంట్ నంబర్ 2 జానా హై. ఇసీలియే ఉన్ లోగోంకో భీ ఉతార్ దియా" (అన్నా! నేను అర్జెంటుగా నంబర్ 2 కి వెళ్లాలి. అందుకనే వాళ్లని కూడా దింపేసాను).</span><br /><br /><span style="font-size: large;">అది నాకు పూర్తిగా అర్ధమయ్యేలోపే, గన్నులోంచి బయటకి వచ్చిన బుల్లెట్టులాగా, వింటిని విడిన బాణంలాగా ఆటోతో సహా మాయమైపోయాడు.</span><br /><br /><span style="font-size: large;">అప్పుడు తెలిసింది నాకు ఇందాక అతని వెటాకారపు నవ్వుకి అర్ధం..</span><br /><br /><span style="font-size: large;">.. ఇంగ్లీషులో ఏదో అంటారు చూడండీ.. Shit Happens..!!!.. అచ్చం ఇలాగే! :(</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1789533373946241659-6703948613411944776?l=kakaalu.blogspot.com' alt='' /></div>రవికిరణ్http://www.blogger.com/profile/03774162435009373137noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-1789533373946241659.post-84818876018837462352011-09-03T09:39:00.004+05:302011-09-03T09:39:00.603+05:30నా "కుచేల"మిత్రుడు<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div closure_uid_ifackg="116"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div closure_uid_ifackg="116"><div closure_uid_m8c9fa="145"><span style="font-size: large;">పూర్తిగా అజ్ఞాతంలోకి వెళ్లిపోయి.. ఒక జ్ఞాపకంగా, గుర్తుగా మిగిలిపోయాడనుకున్న ఒక బాల్యమిత్రుడు ఎక్కడినుండో ఊడిపడ్డాడు.. </span></div><div closure_uid_m8c9fa="145"><br /></div><div closure_uid_m8c9fa="145"><span style="font-size: large;">.. మొన్నీమధ్యన ఫోను చేసాడు.</span></div></div><div closure_uid_ccetfg="112" closure_uid_ifackg="116" closure_uid_m8c9fa="133"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><span style="font-size: large;"> ********** *********</span><br /><div closure_uid_dufo3m="112"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div closure_uid_ifackg="117"><div closure_uid_m8c9fa="134"><span style="font-size: large;">నాకు తెలియక అడుగుతానూ?. ఎవరైనాసరే అసలు పరిచయంలేనివాళ్లని ఎలా సంభోదిస్తారూ? "ఏవండీ","మీరు" వగైరా వగైరా కదా?. సరే, అప్పటికి ఇంకా మేము ఏడోతరగతే చదువుతున్నాం కాబట్టి, మహా అయితే "నువ్వు".. కదా? </span></div><br /><span closure_uid_m8c9fa="135" style="font-size: large;">కానీ వీడ్నేమనాలండీ..?, మొదటిరోజు క్లాసులోకి వస్తూనే పక్కన కూర్చుంటూ, ముక్కూ మొహం తెలియనివాడ్ని పట్టుకుని, "ఏరా బావా?" అనేవాడిని..??!!</span><br /><br /><span style="font-size: large;">తెల్లబోయి, బిక్కమొహంవేసుకుని చూస్తున్న నామొహంవైపు ఓ వంకరనవ్వు విసిరి, "ఏంట్రా? బావా అన్నానని ఫీలయ్యావా?" అంటూ పక్కవరస బెంచీల్లో కూర్చున్న అమ్మాయిలవంక చూపిస్తూ, "వాళ్లందరూ నీకు 'సిస్టర్స్' అయితే నువ్వు నాకు బావవే కదరా?" అన్నాడు కళ్లెగరేస్తూ..</span><br /><br /><span style="font-size: large;">అదీ, మా తొలిపరిచయం..!</span><br /><br /><span style="font-size: large;"> ********** *********</span><br /><br /><span style="font-size: large;">మీకిప్పటికే అర్ధమైఉండాలి వాడెంత అల్లరివాడో! ఎంత ఆకతాయివాడో!. వాడి పిచ్చివేషాలకి నేను బలైన సంధర్భాలు కోకొల్లలు. అదేమంటే "మరీ అంత మెత్తగా, అమాయకంగా ఉంటే ఎలారా బావా?. నువ్వలా ఉంటే నాలాంటివాళ్లకి నిన్ను మెత్తబుద్ధేస్తది.. ఇలా ఇరికించబుద్ధేస్తది" అనేవాడు.</span><br /><br /><span style="font-size: large;">అయినాకూడా వాడెంతో నచ్చేవాడు నాకు.. ఎందుకంటే.. నేను చెయ్యాలనుకుని, ఇంట్లోవాళ్ల భయంవల్లగానీ, స్వతహాగా నాకు ధైర్యం లేకపోవడంవల్లగానీ చెయ్యలేకపోయిన ఎన్నో పనులు వాడు సునాయాసంగా చెయ్యగలిగేవాడు.. అందుకు!!</span><br /><br /><span style="font-size: large;">అప్పటికీ, వాడి సావాసంలో నేను చాలా ఘనకార్యాలు సాధించాను.. మొదటిసారి సిగరెట్టు తాగాను, అప్పుడే కిందకి దించిన కుండలో నురగలు కక్కుతున్న కల్లు రుచి చూసాను, వాడు అమ్మాయిలవెంటపడుతుంటే వాడివెనకాల నేను వెళ్లాను.. అమ్మాయిలతో చీవాట్లు తిన్నాను.. నాకున్న కొద్దిపాటి "గుడ్విల్" తో వాళ్ల అన్నదమ్ములతో తృటిలో దెబ్బలు తప్పించుకున్నాను. ఇలా చెప్పుకుంటూపోతే ఎన్నో!!</span><br /><br /><span style="font-size: large;"> ********** *********</span><br /><br /><span style="font-size: large;">ఇంటర్మీడియట్ అయినతర్వాత నేను ఇంజనీరింగులో చేరడానికెళ్తుంటే (వాడు B.Scలో చేరాడు), నాకు వీడ్కోలు పలకడానికి వచ్చిన వాడి కళ్లల్లో నీళ్లు..!!. నాకు చాలా ఆశ్చర్యమేసింది.. ఎందుకంటే అట్లాంటి సున్నితత్వం నేను అంతకుముందెన్నడూ వాడిలో చూడని, ఎరగని కోణం.</span><br /><br /><div closure_uid_m8c9fa="136"><span closure_uid_m8c9fa="144" style="font-size: large;">ఈ-మెయిళ్లు,చాట్లు, సెల్ ఫోన్లు లేని ఆరోజుల్లో, కాలేజీ ఉన్న రోజుల్లో ఉత్తరాలలో, సెలవలకి వచ్చినప్పుడు మా ఊళ్లో మా స్నేహం సాగింది. అంతలోనే వాళ్ల నాన్నగారు కాలం చెయ్యడంతో, వాళ్లు తన మేనమామావాళ్ల ఊరు వెళ్లిపోవడం, నేను థీరీలు, ప్రాక్టికల్సు, మార్కుల వెనక పరిగెడ్తూ ఉండడంలో మా మధ్య ఉత్తరాల సంఖ్య కూడా నెమ్మదిగా తగ్గిపోయి.. కొన్ని రోజులకి పూర్తిగా ఆగిపోయాయి.</span></div><div closure_uid_m8c9fa="136"><br /></div><span style="font-size: large;"> ********** *********</span><br /></div><div closure_uid_dufo3m="121"><span style="font-size: large;"></span></div><span style="font-size: large;">ఏదైనా సినిమా చూస్తున్నప్పుడు అందులో ఏదైనా సీను నా స్కూలు రోజులని గుర్తు చేస్తే వెంటనే నాకు వాడే గుర్తొచ్చేవాడు.. మేమిద్దరం కలిసి గడిపిన సమయం గుర్తొచ్చేది.. నా పెదవులమీద చిరునవ్వు విరిసేది.</span><br /><br /><div closure_uid_m8c9fa="138"><span closure_uid_m8c9fa="137" style="font-size: large;">ఉద్యోగంలో చేరిన తర్వాతా, నేను పెళ్లి చేసుకోబోయేటప్పుడు, ఇంకా అనేక సంధర్భాల్లో వాడి ఆచూకీకోసం పరస్పరమిత్రుల దగ్గర చాలా ఆరాలు తీసాను. ఫలితం శూన్యం. ఇంకా చెప్పాలంటే, కొంతమంది స్నేహితులు అట్లాంటివాడు ఒకడుండేవాడని కూడా పూర్తిగా మర్చిపోయారు.. అంతలా వాడు "అంతర్ధానం" అయిపోయాడు.</span></div><div closure_uid_m8c9fa="138"><span style="font-size: large;"> ********** *********</span></div><div closure_uid_m8c9fa="138"><br /></div><div closure_uid_m8c9fa="112"><span closure_uid_m8c9fa="146" style="font-size: large;">అట్లాంటివాడు ఇప్పుడు మళ్లీ "ప్రత్యక్షం" అయ్యాడు.. </span></div><div closure_uid_m8c9fa="112"><br /></div><div closure_uid_m8c9fa="112"><span closure_uid_m8c9fa="146" style="font-size: large;">..వాడే నాకు ఫోను చేసాడు. </span></div><div closure_uid_m8c9fa="112"><br /></div><div closure_uid_m8c9fa="112"><span style="font-size: large;">"ఏరా బావా? బావున్నావా?" అని ఫోనులో వాడి పలకరింపుతో నా మనసు పులకించింది.</span></div><div closure_uid_m8c9fa="112"><br /></div><div closure_uid_m8c9fa="112"><span closure_uid_m8c9fa="139" style="font-size: large;">కానీ.. వాడి మాటల్లో, వాడి గొంతులో ఏదో తేడా..!. అంతకు ముందు మేమెప్పుడు కలిసినా వాడు "వక్త" అయితే, నేనెప్పుడూ "శ్రోత"ని. అలాంటిది ఇప్పుడు మా పాత్రలు తారుమారు అయ్యాయి. నేను ప్రశ్నలు వేస్తుంటే వాడు ముక్తసరిగా, నసుగుతున్నట్టుగా, సంకోచంగా, దాటవేసే సమధానాలు ఇస్తున్నాడు.</span></div><div closure_uid_m8c9fa="112"><br /></div><div closure_uid_m8c9fa="112"><span style="font-size: large;">సడెన్గా నా బుర్రలో ఏదో మెరిసింది..నాకు అర్ధమయ్యింది.. వాడు అలా ఎందుకు అలా ప్రవర్తిస్తున్నాడో?. వాడు ఆర్ధికంగా బాగా ఇబ్బందుల్లో ఉన్నాడు.. Yes! That's it! He is not able to make both ends meet. అందుకని నా దగ్గరనుంచి సహాయం ఆశిస్తున్నాడు.</span></div><div closure_uid_m8c9fa="112"><br /></div><div closure_uid_m8c9fa="112"><span style="font-size: large;">వాడిని ఆ స్థితిలో కలుసుకోవడం బాధగా ఉన్నా, వాడికి నేను సహాయపడగలను అన్న ఆలోచన నాకు చాలా ఆనందాన్ని కలిగించింది. కాని వాడు ఏక్కడ ఉంటున్నాడో, చిరునామా ఏమిటో తెలుసుకొనేసరికి నా తలప్రాణం తోకకొచ్చింది. ఏమో! వాడి పేదరికాన్ని నేను చూడకూడదనుకుంటున్నాడేమో?.</span></div><div closure_uid_m8c9fa="123"><span style="font-size: large;"></span></div><br /><span closure_uid_m8c9fa="140" style="font-size: large;">వాడ్ని తొందర్లోనే కలుస్తానని భరోసా ఇచ్చి ఫోను పెట్టేసాను. </span><br /><span style="font-size: large;"></span> <br /><div closure_uid_m8c9fa="124"><span style="font-size: large;"> ******** ************</span> </div><div closure_uid_m8c9fa="124"><span style="font-size: large;"></span> </div><div closure_uid_m8c9fa="124"><span style="font-size: large;">ఆఫీసులో పని ఒత్తిడులవల్ల, ఆ "తొందర్లోనే" రావడానికి ఓ వారం పట్టింది. వాళ్ల ఊర్లో దిగినతర్వాత వాడి చిరునామాని చాలా సులభంగానే కనుక్కున్నాను.. కానీ..</span> </div><div closure_uid_m8c9fa="124"><span style="font-size: large;"></span> </div><div closure_uid_m8c9fa="124"><span style="font-size: large;">.. నేను ఊహించిన దానికి, నేను చూస్తున్నదానికి "అస్స్..స్స్..సలు" పొంతనలేనేలేదు.</span> </div><div closure_uid_m8c9fa="124"><span style="font-size: large;"></span> </div><div closure_uid_m8c9fa="124"><span style="font-size: large;">..ఎందుకంటే, నేను ఒక పే..ద్..ద్ద బంగళా ముందు నుంచోని ఉన్నాను. దాని విస్తీర్ణమంతా చూడడానికి నేను తల ఆమూలనుంచి ఈమూలదాకా తిప్పాల్సివచ్చింది. గేటు దగ్గర తచ్చాడుతున్న నన్ను చూసి వాచ్మ్యాన్ బయటకి వచ్చాడు. నేను నాపేరు చెప్పి, ఎవరిని కలవడానికొచ్చానో చెప్పాను. తను ఇంటర్కాంలో మాట్లాడి, తలఊపి నన్ను చాలా మర్యాదగా లోపలకి పంపించాడు.</span> </div><div closure_uid_m8c9fa="124"><span style="font-size: large;"></span> </div><div closure_uid_m8c9fa="124"><span closure_uid_m8c9fa="141" style="font-size: large;">నేను ముందుకి నడుస్తూ చుట్టూ చూసాను..సుమారు 100 అడుగులున్న "డ్రైవ్ వే"కి ఒకవైపు అంతా రంగురంగుల పూలమొక్కలుంటే, రెండోవైపంతా పచ్చటిగడ్డితో మిలమిలా మెరుస్తోంది. డ్రైవ్ వేకి ఆ చివర, ఇంటిబయట.. బట్టతలతో, బానలాంటి పేద్ద పొట్టతో, రెండుచేతులూ నడుము మీద ఉంచుకుని ఒక వ్యక్తి నుంచొని ఉండడం గమనించాను.. </span></div><div closure_uid_m8c9fa="124"><span style="font-size: large;"></span> </div><div closure_uid_m8c9fa="124"><span closure_uid_m8c9fa="143" style="font-size: large;">ఇంకాస్తముందుకి నడిచాను.. ఇప్పుడు అక్కడ నిల్చున్న వ్యక్తి 36 పళ్లూ బయటపెట్టి పళ్లకిచ్చలా నవ్వడం కనబడుతోంది.. కాస్త తేరిపార చూసాను..ఆ వ్యక్తిలో "వాడి" పోలికలు కనబడుతున్నాయి. వాడి పోలికలేవిటీ? అది "వాడే!!!!".. నా మొహంలో ఖంగారుని, నా హావభావాలని చూస్తూ, వాడు నామీదవేసిన ప్రాక్టికల్ జోకుని "ఎంజాయ్" చేస్తూ.. వాడే!!</span> </div><div closure_uid_m8c9fa="124"><span style="font-size: large;"></span> </div><div closure_uid_m8c9fa="124"><span style="font-size: large;">చేతులు చాచి వాడు ముందుకి నడిచాడు. నేను కూడా వడివడిగా ముందుకి అడుగులువేసాను. మరుక్షణంలో మేమిద్దరం గాఢాలింగనంలో బంధింపబడి ఉన్నాం. మా ఇద్దరి మధ్యా ఏమీ మాటల్లేవు.. కానీ మేమిద్దరం మా స్కూలురోజుల్లోకి వెళ్లిపోయాము. నా కళ్లల్లో తడి నాకు స్పష్టంగా తెలుస్తోంది.</span> </div><div closure_uid_m8c9fa="124"><span style="font-size: large;"></span> </div><div closure_uid_m8c9fa="124"><span style="font-size: large;">అప్పుడే బయటకి వచ్చిన తన శ్రీమతిని , "ఇదిగోరా బావా! నీ అక్కా, చెళ్లెళ్ల లిష్టులో ఇంకో చెల్లెలు.. " అని పరిచయం చేస్తూ పెద్దగా నవ్వుతుంటే, "వీడు ఏబాధల్లోనూ లేడు" అన్న నిజం నా మనసుని దూదిపింజలా తేలికచేస్తే, నేను కూడా మనసారా వాడి నవ్వుతో శృతి కలిపాను.</span> </div><div closure_uid_m8c9fa="124"><span style="font-size: large;"></span> </div><div closure_uid_m8c9fa="124"><span style="font-size: large;"> ******** ************</span> </div><div closure_uid_m8c9fa="124"><span style="font-size: large;"></span> </div><div closure_uid_m8c9fa="124"><span style="font-size: large;">తర్వాత మాటలమధ్యలో, వాడిని కలవకముందు వాడి గురించి నేను చేసిన ఆలోచనలగురించి Confess చేస్తే, "అవునురా బావా! నువ్వనుకున్నదాంట్లో ఏతప్పూలేదు. Definitely I am not able to make both ends meet.చూడు.." అంటూ నడుముమీద రెండు చేతులుపెట్టుకుని, "ఈ చుట్టుకొలతతో ఎంత పొడుగుబెల్టుపెట్టుకున్నా రెండు కొసలు అస్సలు కలవటల్లేదురా!!!" అని పెద్దగా నవ్వేసాడు.. ఏమనాలండీ వీడ్నీ??</span> </div><div closure_uid_m8c9fa="124"><span style="font-size: large;"></span> </div><div closure_uid_m8c9fa="124"><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1789533373946241659-8481887601883746235?l=kakaalu.blogspot.com' alt='' /></div>రవికిరణ్http://www.blogger.com/profile/03774162435009373137noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-1789533373946241659.post-3185519403892418852011-08-20T10:19:00.002+05:302011-08-20T10:19:00.101+05:30నా "దోస్తానా"<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div closure_uid_e7f4y3="116"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div closure_uid_e7f4y3="116"><span style="font-size: large;">అప్పుడెప్పుడో జరిగిన "కబురు" ఇది..</span></div><div closure_uid_e7f4y3="116"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><span style="font-size: large;">నేనూ, మరి కొందరు మిత్రులు ఒక శనివారం సాయంత్రం పిచ్చాపాటీగా కలుసుకోవాలని నిర్ణయించుకున్నాం .. "కాఫీ డే" లో. (చూసారా?.. మేము ఎంత బుద్ధిమంతులమో?)</span><br /><br /><span style="font-size: large;">ఎప్పటిలాగానే, అందరికంటే ముందుగా నేను నిర్ణీత సమయానికి, నిర్ణీత స్థలానికి చేరుకున్నాను. (అందరిలోకి నేనింకాస్త ఎక్కువ బుద్ధిమంతుడ్నన్నమాట!).</span><br /><br /><span style="font-size: large;">అందరికీ ఫోన్లు చేస్తే తేలిందేమిటంటే.. అందరికంటే ముందు రాగలిగినవాడు రావడానికి కనీసం ఇంకా అరగంట పడుతుందీ అని.</span><br /><br /><span closure_uid_yomguy="149" style="font-size: large;">నేను wait చెయ్యాల్సిందే!. సరేనని బయట గొడుగులువేసి, వాటికింద కుర్చీలు వేసిన ఒక ప్లేసు చూసుకుని, కూర్చుని చుట్టూ చూస్తే.. నేనొక్కడ్నే ఏ"కాకి"ని.. మిగతా ప్లేసులన్నిటినీ జంట"పక్షులు" ఆక్రమించేసుకున్నాయి. రెండో నిమిషానికే నాకర్ధమయ్యింది నేనొక్కడ్నే కాకినెందుకయ్యానో?. అక్కడ ఉన్న దోమలని భరించడానికి తప్పనిసరిగా ప్రేమలో ఉండి తీరాలి.. ఎందుకంటే ప్రేమకి మాత్రమే దేన్నైనా భరించగలిగే శక్తి ఉంటుంది కదా..? :)</span><br /><div closure_uid_e7f4y3="122"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div closure_uid_e7f4y3="122"><span style="font-size: large;">ఈసురోమనుకుంటూ రెస్టారెంటు లోపలకెళ్లాను. ఇక్కడ వాతావరణం కొద్దిగా వేరుగా ఉంది.. ఉంటే అమ్మాయిలు గ్రూపుగా ఉన్నారు, లేకపోతే అబ్బాయిలు గ్రూపుగా ఉన్నారు.. అక్కడక్కడా కొన్ని మినహాయింపులు ఉన్నాయనుకోండి. అన్ని గుంపుల మద్యలో నేనొక్కడినే ఒంటిగాడ్ని.. సరే ఏంచేస్తాం.. ఒక సీట్లో అసీనుడ్నై చుట్టుపక్కల అంతా మళ్లీ పరికించా.. సరిగ్గా నా ఎదురుగా ఉన్న అమ్మాయిల గుంపులో నావైపే "ఫేస్" చేసి కూర్చున్న ఓ అమ్మాయి "మస్తు"గా ఉంది. నేను కూర్చున్న సీట్లోనుంచి ఆ మస్తు అమ్మాయి మాంచి వ్యూలో కనబడుతూ ఉంది.</span></div><div closure_uid_e7f4y3="122"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div closure_uid_e7f4y3="122"><div closure_uid_yomguy="145"><span style="font-size: large;">ఇంకా పరిసరాల్ని గమనిస్తూంటే గోడకి తగిలించిన టీవీలో క్రికెట్ మ్యాచ్ వస్తోంది. ఎవరెవరు ఆడుతున్నరూ? ఓహ్.. ఇండియా శ్రీలంకానా?. అరే.. అసలు ఈ మ్యాచ్ గురించే మర్చిపోయానే? సర్లే కానీ..!</span></div></div><div closure_uid_e7f4y3="122"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div closure_uid_e7f4y3="122"><span style="font-size: large;">అలా కాసేపు (డైరెక్టుగా)టీవీ వంక, కాసేపు (తను చూడకుండా)ఆ అమ్మాయి వంకా మార్చి మార్చి చూస్తూ ఉన్నాను. ఇంకా చెప్పాలంటే టీవీని తక్కువ.. అమ్మాయిని ఎక్కువ.. :)</span></div><div closure_uid_e7f4y3="122"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div closure_uid_e7f4y3="122"><span closure_uid_e7f4y3="131" style="font-size: large;">నేను చూస్తూండగానే ద్రావిడ్ ఔటయ్యాడు. యువరాజ్ వచ్చాడు. వికెట్లకి దూరంగా వెళ్తున్న బంతికి బ్యాటుని ఎలా తాకించాలా అని తెగ ప్రయత్నిస్తున్నాడు. మొత్తానికి కొన్నిబంతుల తర్వాత అందులో విజయం సాధించి వికెట్కీపరుకి క్యాచ్ ఇచ్చి ఇంటికి బయల్దేరాడు. </span></div><div closure_uid_e7f4y3="122"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div closure_uid_e7f4y3="122"><div closure_uid_yomguy="146"><span closure_uid_e7f4y3="131" style="font-size: large;">ఆ తర్వాత రైనా దిగాడు రంగంలోకి. స్ట్రెయిటుగా పాయింటుకి వచ్చేసి ఫస్టుబాలునే వికెట్కీపరుకి క్యాచ్ ఇచ్చి, దీని గురించి 6 బంతులు వేస్టు చేసావా యువరాజూ అన్నట్టు కెమేరాలోకి చూస్తూ పెవిలియన్లో కూలబడ్డాడు రైనా.</span></div><div closure_uid_yomguy="146"><br /></div><div closure_uid_yomguy="146"><span style="font-size: large;">హ్మ్.. వీళ్లని ఎవరూ బాగుచెయ్యలేరు.. ఈ మ్యాచ్ చూసి ఫీలయ్యేకంటే..</span></div><div closure_uid_yomguy="146"><br /></div><div closure_uid_yomguy="146"><span closure_uid_yomguy="148" style="font-size: large;">ఔనూ.. ఏదీ నా మస్తమ్మాయీ?.హా.. ఇక్కడే ఉంది. మొత్తానికి తను కూడా నేను తనని చూస్తున్నానని గమనించేసినట్టుంది.. ఈ ఆడాళ్లకి ఎట్లా తెలిసిపోతుందో కదా?. తన గ్యాంగ్ వాళ్లతో మాట్లాడుతూ, నవ్వుతూ అప్పుడప్పుడూ నా మీద కొన్ని చూపులు విసిరేస్తోంది. ఎందుకో నేను అలా చూడడం తనకి ఏమీ అభ్యంతరం ఉన్నట్టు కనబడలేదు. (ఏమో.. నాకు అలా అనిపించింది బాబూ!)</span></div></div><div closure_uid_e7f4y3="122"><br /><span style="font-size: large;">మళ్లీ టీవీ వంక చూసాను. చరిత్ర పునరావృతమౌతూనే ఉంది. ఫ్లడ్ లైట్ల వెలుగులో ఎక్కువసేపు ఉంటే చర్మం కందిపోతుందేమోనని భయపడుతున్నట్టున్నారు మనవాళ్లు.. తొందర తొందరగా డ్రెస్సింగ్ రూముకెళ్లి కోల్డ్ క్రీం రాసుకుని కూర్చుంటున్నారు. థూ..!(ఇక్కడ కొన్ని బూతులు).</span><br /><span style="font-size: large;"></span> <br /><div closure_uid_yomguy="123"><span closure_uid_yomguy="136" style="font-size: large;">అలా నేను మావాళ్ల గురించి ఎదురుచూస్తూ, మన ఇండియన్ క్రికెట్ టీంని తిట్టుకుంటూ, మధ్య మధ్యలో ఆ మస్తమ్మాయిని చూసుకుని నన్ను నేను ఉత్సాహపరుచుకుంటూ.. ఇలా నా మానాన నేను మాడిపోయిన మశాలాదోస తింటుంటే(ఏదో ఉపమానం బాగుందని వాడానులెండి .. "కాఫీ డే" లో మశాలాదోస దొరకదు).. </span> </div><div closure_uid_yomguy="123"><span style="font-size: large;"></span> </div><div closure_uid_yomguy="123"><span closure_uid_yomguy="150" style="font-size: large;">..నాకెందుకో అనిపించింది నన్ను ఎవరో గుచ్చి గుచ్చి చూస్తున్నారని.. </span></div><div closure_uid_yomguy="123"><span style="font-size: large;"></span> </div><div closure_uid_yomguy="123"><span style="font-size: large;">..ఆ వైపు చూసేసరికి, మస్తమ్మాయి కాదు.. అసలు అమ్మాయే కాదు.. ఒక "అతను"!. నేను అతన్ని అంతకుముందు గమనించలేదు. నా తర్వాత వచ్చినట్టున్నాడు. తను కూడా ఒక్కడే ఉన్నాడు. నేను అటు చూసేసరికి సిగ్గుపడ్డట్టుగా తల తిప్పుకున్నాడు.</span> </div><br /><div closure_uid_yomguy="147"><span closure_uid_yomguy="151" style="font-size: large;">ఏదో యాదృచ్చికంగా, యాక్సిడెంటల్గా అయ్యుంటుందిలే అని లైటు తీసుకుని మళ్లీ నేను నా కార్యక్రమంలో పడ్డాను. ఊ హూ.. అతను అలా నావంక చూస్తూనే ఉన్నాడు.. అచ్చం నేను ఆ మస్తమ్మాయిని ఎలా చూస్తున్నానో.. సేం టు సేం. నేను నా సీట్లో కొద్దిగా అటూ ఇటూ జరిగాను. టీవీ చూస్తున్నట్టుగా చూస్తూ, కంటి చివర్లనుంచి అతనివంక చూసాను. కన్ఫర్ముడ్.. అతను నన్నే చూస్తున్నాడు. </span></div><div closure_uid_yomguy="138"><span style="font-size: large;"></span></div><br /><span style="font-size: large;">పక్కన ఉన్న డెకరేషన్ అద్దంలో మొహం చూసుకున్నాను.. "మొహమ్మీద ఏమన్నా ఉందా?".. "ఏమీ లేదే??!!". </span><br /><br /><span style="font-size: large;">"కొంపదీసి జిప్పు పెట్టుకోలేదా?".. "పెట్టుకున్నానే!".</span><br /><span style="font-size: large;"></span> <br /><div closure_uid_yomguy="139"><span style="font-size: large;">అంతా బాగానే ఉంది, కాని నాకే "ఏదో"లా ఉండి పిచ్చెక్కేట్టుంది.</span> </div><div closure_uid_yomguy="139"><span style="font-size: large;"></span> </div><div closure_uid_yomguy="139"><span style="font-size: large;">అప్పటికి నేను మస్తమ్మాయి గురించి పూర్తిగా మర్చిపోయాను. అప్పుడు నాకనిపించింది, నేను ఎవర్నన్నా అమ్మాయిని చూసినప్పుడు ఆ అమ్మాయి "ఇప్పటి నాలానే" ఇబ్బంది పడుతుందేమోనని. ఆ ఆలోచనతో నా మీద నాకే సిగ్గేసింది. ఒక (గుణ)పాఠం నేర్చుకున్నట్టయింది.</span> </div><div closure_uid_yomguy="139"><span style="font-size: large;"></span> </div><div closure_uid_yomguy="139"><span style="font-size: large;">చెయ్యగలిగిందేమీలేక ఇంక మనసులోనే దేవుడిని వేడుకోవడం మొదలుపెట్టాను "ఆ జీవిని ఇక్కడనుంచి పంపిచెయ్యి" అని. "అలా చేస్తే,ఇంకెప్పుడూ ఏ అమ్మాయి వంక కన్నెత్తికూడా చూడను" అని మొక్కులుకూడా మొక్కాను. కానీ నా మనసు విరగబడి నవ్వుతోంది "ఏందిబే! జోకులేస్తున్నావా?" అని.</span> </div><br /><div closure_uid_yomguy="141"><span closure_uid_yomguy="152" style="font-size: large;">ఊ హూ.. అస్సలు లాభంలేదు.. ఈ ఆలోచనలనుంచి నాకు డైవర్షన్ కావాలి.. కరెక్ట్.. </span></div><div closure_uid_yomguy="141"><br /></div><div closure_uid_yomguy="141"><span closure_uid_yomguy="152" style="font-size: large;">టీవీ వంక చూసాను. లాస్ట్ బ్యాట్స్ మన్ కూడా ఔట్. ఖర్మ!</span></div><div closure_uid_yomguy="141"><br /></div><div closure_uid_yomguy="141"><span style="font-size: large;">పోనీ మస్తమ్మాయిని చూసుకుందామా?. నా "ఆరాధకుడు" నన్నే చూస్తున్నాడే??</span></div><div closure_uid_yomguy="142"><span style="font-size: large;"></span> </div><div closure_uid_yomguy="142"><span style="font-size: large;">ఇంక నేను తట్టుకోలేకపోయాను.. నా సీట్లోంచి లేచి, చేతులు పైకి మడిచి.. నా "ఆషిక్" దగ్గరకెళ్లి నిల్చున్నాను.</span> </div><div closure_uid_yomguy="142"><span style="font-size: large;"></span> </div><div closure_uid_yomguy="142"><span style="font-size: large;">"ఇందాకట్నుంచి చూస్తున్నాను ఏవిటీ నావంకే అదోలా చూస్తున్నావు?. ఒళ్లేవన్నా కొవ్వెక్కిందా? గుడ్లు తోడేస్తా జాగ్రత్త!!" అన్నాను.</span> </div><div closure_uid_yomguy="142"><span style="font-size: large;"></span> </div><div closure_uid_yomguy="142"><span style="font-size: large;">.. కాదు అన్నాను అనుకున్నాను.</span> </div><div closure_uid_yomguy="142"><span style="font-size: large;"></span> </div><div closure_uid_yomguy="142"><span closure_uid_yomguy="153" style="font-size: large;">నా నోట్లోంచి ఏ శబ్ధమూ రాలేదు. </span></div><div closure_uid_yomguy="142"> </div><div closure_uid_yomguy="142"><span closure_uid_yomguy="153" style="font-size: large;">అతని మొహంవంక ఒక 4,5 సెకన్లపాటు చూసి వెనక్కివచ్చి నా సీట్లో కూర్చుండిపోయాను..</span> </div><div closure_uid_yomguy="142"><span style="font-size: large;"></span> </div><div closure_uid_yomguy="142"><span style="font-size: large;">.. ఎందుకంటారా?</span> </div><br /><span style="font-size: large;">.. అతనికి మెల్లకన్ను. </span><br /><br /><span style="font-size: large;">అతను కూర్చున్న చోటినుంచి తను టీవీ చూస్తుంటే నాకు అతను నన్ను చూస్తున్నట్టు అనిపించిందన్నమాట.</span><br /><br /><div closure_uid_yomguy="144"><span style="font-size: large;">అతనివంక చూసాను. అతని మొహంలో భావమేవిటి?.. "ఎందుకొచ్చావ్? ఎందుకెళ్లావ్?" అని ప్రశ్నార్ధకమా? "ఇది నాకు మామూలేలే!.." అని తేలికభావమా?. నాకు తెలియలేదు.</span></div><div closure_uid_yomguy="144"><br /></div><div closure_uid_yomguy="144"><span style="font-size: large;">మస్తమ్మాయివంక చూసాను. వాళ్లల్లోవాళ్లు మాట్లాడుకుంటున్నా, నా గురించే మాట్లాడుకుంటున్నారేమోనని "ఫీలింగ్". </span></div><div closure_uid_yomguy="144"><br /></div><div closure_uid_yomguy="144"><span style="font-size: large;">తలకొట్టేసినట్టయింది. వెళ్లిపోదామని లేచాను. కరెక్టుగా అప్పుడే కూడబలుక్కునట్టుగా నా మిత్రులందరూ లోపలకి తగలడ్డారు. ఏం చేస్తాం..? తేలుకుట్టిన దొంగలా మళ్లీ సీట్లో కూర్చుండిపోయాను.</span></div><div closure_uid_yomguy="144"><br /></div><div closure_uid_yomguy="144"><br /></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1789533373946241659-318551940389241885?l=kakaalu.blogspot.com' alt='' /></div>రవికిరణ్http://www.blogger.com/profile/03774162435009373137noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-1789533373946241659.post-55661130487267668262011-08-13T09:43:00.004+05:302011-08-13T09:43:00.112+05:30ఒక సినిమా డైలాగు మీ జీవితాన్ని మార్చేస్తుంది..<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div closure_uid_q77kaz="112"><span style="font-size: large;">ఏంటీ.. ఒక ఐడియా కదా జీవితాన్ని మార్చాల్సిందీ.. అప్పుతచ్చుగానీ పడిందా అనుకుంటున్నారా?. </span></div><div closure_uid_q77kaz="118"></div><div closure_uid_q77kaz="118"><span style="font-size: large;">లేదండీ.. మీరు కరెక్టుగానే చదివారు.</span></div><br /><span style="font-size: large;">అయినా మనలోమన మాట.. మీకెప్పుడూ ఇలాంటివి జరగలేదా?. నాకు అయితే జరిగింది..</span><br /><br /><span style="font-size: large;">ఆ "కబురు"ఏమిటో చెవిన వేసుకోండి మరీ..!!!</span><br /><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><div closure_uid_f38pu="179"><span style="font-size: large;"> ************* **************</span></div><div closure_uid_f38pu="179"><br /></div><span style="font-size: large;">మా అమ్మాయికి మూడునెలల వయస్సప్పుడు, నాకు ఆన్సైటు ఆఫర్ వచ్చేసరికి..</span><br /><span style="font-size: large;">చంకలుగుద్దేసుకుని..</span><br /><span style="font-size: large;">నేను ఎగేసుకుని..</span><br /><span style="font-size: large;">శ్రీమతినీ, చంటిదాన్నీ ఎగరేసుకుని.. వచ్చి చికాగోలో వాలిపోయాం.</span><br /><br /><span style="font-size: large;">నా ఫ్రెండు హరి చికాగోలోనే ఉండడం, వాడి ఆఫీసు, నా అఫీసు ఒకే బిల్డింగులో ఉండడం, వాడు ఉంటున్న ఇల్లు ఆఫీసుకి 10 నిమిషాల డ్రైవ్ దూరంలోనే ఉండడం..లాంటివన్నీ కుదరబట్టి మేముకూడా వాడుండే అపార్టుమెంటు కాంప్లెక్సులోనే తొందరగానే సెటిలయ్యాము. వాడికి కూడా 6,7 నెలల బాబు ఉండడం నాకు చాలా ఊరట(ధైర్యం) కలిగించిన విషయం.</span><br /><div closure_uid_q77kaz="122"><br /><span style="font-size: large;">త్వరలోనే శ్రీమతి, చంటిది వాతావరణానికి అలవాటుపడ్డారు. శ్రీమతి మిగతా దేశీయవనితలతో కూడిన "మహిళామండలి"లో సభ్యత్వం సాధించి త్వరలోనే అందులో అంచెలంచెలుగా ఎదిగి "పరమవీర యాక్టివ్ మెంబర్" బిరుదాంకితురాలయ్యింది.</span></div><div closure_uid_q77kaz="121"><br /><span style="font-size: large;">చంటిదికూడా "శిశుమండలి"లో తన ప్రాతినిధ్యాన్ని సుస్థిరం చేసుకునేందుకు దాని సాయశక్తులా ప్రయత్నాలు కొనసాగిస్తోంది.</span></div><br /><span closure_uid_f38pu="178" style="font-size: large;">నేను సరే సరి.. పొద్దున్నే నేను ఆఫీసుకి తయారయ్యేసరికి, తల్లీ కూతుళ్లిద్దరూ "గుర్రు"లు కొడుతూ ఉండేవారు. ఏం చేస్తాం.. ఫ్రిజ్జులోంచి పాలు తీసుకుని, అందులో సెరెయల్ గుమ్మరించుకుని తినేసి ఆఫీసుకెళ్లేవాడిని.</span><br /><br /><span style="font-size: large;">(నాకు మామూలుగానే, పాలలోగానీ, కాఫీలోగానీ వచ్చే మీగడతరకలు అంటే కాస్త అదో "ఇది". అలాంటిది, ఇంగ్లీషు సినిమాల్లో వాళ్లు ఫ్రిజ్జులోంచి పాల డబ్బా తీసి ఎత్తుకుని తాగుతుంటే "ఏదో"లా ఉండేది. అలాంటివాడ్ని.. ఇలా.. హ్మ్.. విధి వైపరీత్యం అంటే ఇదేనేమో?")</span><br /><br /><span style="font-size: large;">సరే.. ఆ తర్వాత, 10కో, 11కో అమ్మగారికి "సుప్రభాత"సేవ ఉండేది. మరి లేకపోతే, మధ్యాహ్నం "భోజనం" సంగతేమిటి?. ఇంక సాయంత్రం ఆఫీసునించి రాగానే చంటిదానితో కాలక్షేపం.</span><br /><br /><span style="font-size: large;">శుక్రవారంనాడు ఆఫీసునుండీ రాగానే, దేశీయ కూరల మార్కెట్టుకెళ్లి వారానికి సరిపడా కూరలు, అక్కడనుండే వారానికి సరిపడే తెలుగు, హిందీ సినిమాల క్యాసెట్లూ పుష్కలంగా తెచ్చిపడేసుకునేవాళ్లం. వీకెండ్లో షికార్లు సరేసరి.</span><br /><div closure_uid_5pshim="102"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div closure_uid_5pshim="102"><span style="font-size: large;"> ******* *******</span></div><div closure_uid_5pshim="102"><span style="font-size: large;">చంటిది "ఊ.." కొట్టడం మొదలుపెట్టింది..</span></div><div closure_uid_5pshim="102"><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><span style="font-size: large;"> .. మేము ఇండియానుంచి తెచ్చిన ఉగ్గుగిన్నెలని పంచాం.</span></div><div closure_uid_5pshim="102"><span style="font-size: large;"> .. అక్కడ నాయనమ్మా, అమ్మమ్మలు కూడా ..</span></div><div closure_uid_5pshim="102"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div closure_uid_5pshim="102"><span style="font-size: large;"> ******* *******</span></div><div closure_uid_5pshim="102"><div closure_uid_f38pu="160"><br /></div><div closure_uid_f38pu="160"><span style="font-size: large;">చంటిదాని ఫోటోలు తీసి, వాటిని Develop చేసి, రెండు రెండు కాపీలు తీసి నాయనమ్మావాళ్లకి ఒకటి, అమ్మమ్మావాళ్లకి ఒకటి పంపిస్తున్నాం.</span></div></div><div closure_uid_5pshim="102"><br /><span style="font-size: large;">వారానికి (కనీసం)రెండుసార్లు అటూ, ఇటూ పెద్దవాళ్లతో "పాపాయి ముచ్చట్లు" పంచుకుంటున్నాం.</span></div><div closure_uid_5pshim="102"><br /><span style="font-size: large;"> ******* *******</span></div><div closure_uid_5pshim="102"><span style="font-size: large;">చంటిది బోర్లా పడింది. మేం బొబ్బట్లు పంచాం.</span></div><div closure_uid_5pshim="102"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div closure_uid_5pshim="102"><br /><span style="font-size: large;">శ్రీమతి ప్రాణస్నేహితురాలి పెళ్లి అయ్యింది. ఫోను చేసి శుభాకాంక్షలు అందజేసాం. పెళ్లికి వెళ్లలేకపోయినందుకు బాధపడింది శ్రీమతి.</span></div><div closure_uid_5pshim="102"><br /><span style="font-size: large;"> ******* *******</span></div><div closure_uid_5pshim="102"><span style="font-size: large;">చంటిది పాకడం మొదలుపెట్టింది. పాకుండలు (పాకం ఉండలు?) చెయ్యడంరాక పాయసం వండి వడ్డించాం.</span></div><div closure_uid_5pshim="102"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div closure_uid_5pshim="102"><span style="font-size: large;">మా బ్రహ్మచారి సహోద్యోగు(గిను)లు చంటిదాని ఎదుగుదలని చాలా నిశితంగా, ఉత్సాహంగా గమనిస్తూండేవాళ్లు.. మరి వాళ్లకి కనీసం ఒక రోజు/పూట స్వయంపాకం బాధ తప్పుతోంది కదా..? :)</span></div><div closure_uid_5pshim="123"><br /><span style="font-size: large;"> ******* *******</span></div><div closure_uid_5pshim="123"><div closure_uid_f38pu="161"><br /></div><div closure_uid_f38pu="161"><span style="font-size: large;">గడపదాటిందని గారెలు, అడుగులు వేసిందని అరిసెలు(లాంటివి!!??) చేసి పంచాం.. తిన్నాం.</span></div></div><div closure_uid_5pshim="123"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div closure_uid_5pshim="123"><span style="font-size: large;">నెలపుట్టినరోజులు సరేసరి..</span></div><div closure_uid_5pshim="123"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div closure_uid_5pshim="123"><span style="font-size: large;"> ********** ************</span></div><div closure_uid_5pshim="123"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div closure_uid_5pshim="123"><div closure_uid_f38pu="162"><span style="font-size: large;">పాపాయి మొదటి పుట్టినరోజు వేడుకలు మిత్రులు, సహోద్యోగులమధ్య చేసుకున్నాం.</span></div></div><div closure_uid_5pshim="123"><span style="font-size: large;"> </span></div><div closure_uid_5pshim="123"><span style="font-size: large;"> .. ఎక్కడో చిన్న వెలితి ఫీలింగ్.. "పెద్దవాళ్ల" అక్షంతలు పడలేదే అని.</span></div><div closure_uid_5pshim="123"><br /><span style="font-size: large;"> .. ఫొటోలు చూసి పెద్దవాళ్లు ఆనందపడ్డారు. వాళ్ల గొంతులో కూడా వినిపిస్తోందా ఆ వెలితి?</span></div><div closure_uid_5pshim="123"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div closure_uid_5pshim="123"><div closure_uid_f38pu="172"><span style="font-size: large;"> ********** ************</span></div><div closure_uid_f38pu="163"><br /></div><div closure_uid_f38pu="163"><span style="font-size: large;">నాన్నగారికి ఫోను చేస్తే, ఆయనగొంతులో ఏదో తేడా.. చాలా బాధపడుతున్నట్టు..</span></div></div><div closure_uid_5pshim="123"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div closure_uid_5pshim="123"><span style="font-size: large;">మరీ మరీ అడిగితే చెప్పారు.. ఆయన ప్రాణస్నేహితుడూ, మా కుటుంబానికి ఎంతో ఆప్తుడూ అయిన మా "మావయ్య" కాలంచేసారని.</span></div><div closure_uid_5pshim="123"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div closure_uid_5pshim="123"><span style="font-size: large;">.. ఫోనులో నాన్నగారిని ఎలా ఓదార్చాలో నాకర్ధం కాలేదు.. నావల్లకాలేదు.. </span></div><div closure_uid_5pshim="123"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div closure_uid_5pshim="123"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div closure_uid_5pshim="123"><span style="font-size: large;"> ********** ************</span></div><div closure_uid_5pshim="123" closure_uid_uddr25="116"><div closure_uid_f38pu="164"><br /></div><div closure_uid_f38pu="164"><span style="font-size: large;">అలా, నా మానాన నేను మాడిపోయిన మసాలాదోశ తింటూ కాలక్షేపం చేస్తుంటే, అప్పుడు ఊడి పడ్డారు "ఆ ఇద్దరు" నా జీవితాన్ని మార్చటానికి "ఆ సినిమా" లో "ఆ డైలాగు"తో.</span></div><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><span style="font-size: large;">ఆ సినిమా: నువ్వు నాకు నచ్చావ్</span><br /><br /><span style="font-size: large;">ఆ ఇద్దరు: త్రివిక్రం శ్రీనివాస్.. "ఆ" డైలాగు రచయిత</span><br /><span style="font-size: large;"> విక్టరీ వెంకటేష్ .. ఆ డైలాగుని పలికిన (మగ)చిలక </span><br /><div closure_uid_q5j6lf="124"><br /><span style="font-size: large;">ఆ డైలాగు :మరి ఆ సీను/డైలాగు ఏమిటో మీరే చూడండి/వినండి/చదవండి..</span></div><div closure_uid_q5j6lf="124"><span style="font-size: large;"><br /></span></div></div><span style="font-size: large;">===========================================</span><br /><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><object class="BLOGGER-youtube-video" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0" data-thumbnail-src="http://0.gvt0.com/vi/oI6a70Tcukw/0.jpg" height="266" width="320"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/oI6a70Tcukw&fs=1&source=uds" /><param name="bgcolor" value="#FFFFFF" /><embed width="320" height="266" src="http://www.youtube.com/v/oI6a70Tcukw&fs=1&source=uds" type="application/x-shockwave-flash"></embed></object></span></div><div closure_uid_kqn6ag="148"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div closure_uid_kqn6ag="148"><span style="font-size: large;">".. ఇన్నాళ్లూ కష్టపడి చదివించింది నువ్వు అనకాపల్లిలో వ్యవసాయం చేసుకోడానికా?"</span></div><div closure_uid_kqn6ag="148"><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><span style="font-size: large;">"అంటే పాతికేళ్లుగా పెంచారుగాబట్టి, నేను అమెరికా వెళ్లి పదేళ్లు డబ్బు పంపిస్తే లెక్క సరిపోద్ది.. చెల్లు.. ఇదేమన్నా బిజినెస్సా?. ఇప్పుడు నేను అమెరికా వెళ్లి డబ్బులు సంపాదించి కారు కొంటాను. దాని పక్కన నిలబడి ఒక ఫోటో తీసుకుని పంపించాలి. అంతేగానీ దాన్లో మానాన్నని ఎక్కించుకుని తిరగ్గలనా? లేదు. అదే మావూళ్లో వ్యవసాయం చేసుకుంటుంటే కనీసం మానాన్నని స్కూటరెక్కిచ్చుకుని తిప్పగలను. అది నాకు హాపీగా ఉంటుంది.."</span><br /><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><strong><span style="font-size: large;">".. మా నాన్నకి జ్వరమొస్తే అమెరికానుంచి ఫోనుచేసి టాబ్లెట్ వేసుకో నాన్నా అనే చెప్పగలను.. అదే టాబ్లెట్ నా చేత్తో వేసి పక్కనుండి చూసుకుంటే నాకు తృప్తిగా ఉంటుంది.."</span></strong><br /><div closure_uid_q5j6lf="128"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div closure_uid_q5j6lf="128"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div closure_uid_q5j6lf="128"><strong><span style="font-size: large;">".. నేను పెరిగిన ఇల్లు.. నేను తిరిగిన ఊరు.. నన్ను పెంచిన నాన్న.. నన్ను ప్రేమించే స్నేహితులు.. అందర్నీ వదిలేసి అక్కడికెళ్లి ఏమి సాధించాలి?. నా పదెకరాలు, ట్రాక్టరు నాకు చాలు. సాయంత్రందాకా పొలం దున్నుకుని, సరదాగా ఫ్రెండ్సుతో ఓ దమ్ముకొట్టి.. సెకండ్షో సినిమాకెళ్లొచ్చి పడుకుంటే చాలదా? .."</span></strong></div><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><div closure_uid_q5j6lf="116"><strong><span style="font-size: large;">".. మనం గెలిచినప్పుడు చప్పట్లు కొట్టేవాళ్లూ, మనం ఓడిపోయినప్పుడు భుజం తట్టేవాళ్లూ, నలుగురులేనప్పుడు ఎంత సంపాదించినా ఎంత పోగొట్టుకున్నా తేడా ఏమీ ఉండదు.." </span></strong></div></div><div closure_uid_kqn6ag="148"><br /><span style="font-size: large;">============================================</span><br /><div closure_uid_kqn6ag="131"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div closure_uid_kqn6ag="147"><div closure_uid_r2uvgz="106"><div closure_uid_xcigkx="121"><span style="font-size: large;">ప్రత్యేకంగా చివరి మూడు వాక్యాలు, నన్ను ఎక్కడో తాకాయి.. ఆలోచింపజేసాయి.. నా పరిస్థితులనే ప్రతిబింబిస్తున్నట్టు.. శ్రీమతితో నా ఆలోచనలు పంచుకున్నాను. తనుకూడా సానుకూలంగా స్పందించింది. కొన్ని తర్కవితర్కాలు, కాసిని తర్జనబర్జనల తర్వాత "గృహ"మంత్రి నిర్ణయానికి రాష్ట్ర"పతి" ఆమోదముద్ర వేసారు(ను).</span></div></div><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><div closure_uid_f38pu="165"><span style="font-size: large;">అంతే.. తదుపరి సత్వర అవకాశాన్ని అందిపుచ్చుకుని, మేము తట్టా బుట్టా సర్దుకుని చికాగోలో బిచాణా ఎత్తేసి, భాగ్యనగరంలో జెండా పాతేసాం. చంటిది ఒకటిన్నరో ఏట మళ్లీ మొదటిపుట్టినరోజు జరుపుకుంది "అందరి"మధ్య.</span></div><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><span style="font-size: large;">.. చికాగోలో ఆరోజు మేము తీసుకున్న నిర్ణయాన్ని పునస్సమీక్షించుకోవాల్సిన అవసరం మాకెప్పుడూ రాలేదు..</span><br /><br /><div closure_uid_f38pu="102"><span style="font-size: large;">కాస్త బాగా "సెంటీ" అయినట్టున్నాను కదూ..</span></div><div closure_uid_f38pu="102"><br /></div><span style="font-size: large;">అలా అని, ఏమండోయ్! నేనేదో ఇప్పుడు పూర్తిగా మాతాపితరుల సేవలో తరిస్తున్నాననో, ఫ్రెండ్సుతో రోజూ సెకండ్ షో సినిమాలు కుమ్మేస్తున్నాననో అనేసుకోగలరు.. అంత లేదండీ!.</span><br /><br /><div closure_uid_f38pu="107"><span style="font-size: large;">నాన్నగారితో మాట్లాడడం అలా ఉంచండి.. ఒకే ఇంట్లో ఉంటూ ఆయన్ని చూడకుండా కూడా ఎన్నో రోజులు గడిచిపోతున్నాయి ఇప్పుడు. ఏదో </span><a href="http://kakaalu.blogspot.com/2011/07/blog-post_14.html"><span style="font-size: large;">ఇంతకు ముందు చెప్పినట్టు</span></a><span style="font-size: large;"> , నా శ్రీమతిని మాధ్యమంగా ఉంచుకుని మేమిద్దరం మాటలు అటూ ఇటూ చేరవేసుకుంటూ ఉంటాం.. అలా ఎందుకు? అంటారా.. </span></div><br /><span style="font-size: large;">వాళ్లు లేచేసరికి నేను ఆఫీసుకి వెళ్లిపోవడం.. వాళ్లు పడుకున్న తర్వాత ఎప్పుడో అర్ధరాత్రి ఇంటికి చేరుకోవడం.. ఇట్టాంటివన్నీ చాలారోజులు జరిగేసరికి, మా బుడ్డిగాడు ఓ అందమైన ఆదివారంనాడు నన్ను అడిగాడు.. "నాన్నా! నువ్వు నాకు సండే ఒక్కరోజే కనబడుతున్నావు.. నువ్వేమన్నా "సండే డాడీ"వా అని.. :(</span><br /><br /><span style="font-size: large;">అందువల్లచేతనన్నమాట..</span><br /><div closure_uid_f38pu="155"><br /></div><div closure_uid_f38pu="155"><span style="font-size: large;">అదండీ సంగతి..</span></div><div closure_uid_f38pu="155"><br /></div><div closure_uid_f38pu="155"><br /></div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1789533373946241659-5566113048726766826?l=kakaalu.blogspot.com' alt='' /></div>రవికిరణ్http://www.blogger.com/profile/03774162435009373137noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-1789533373946241659.post-41010671600750846372011-08-11T15:38:00.000+05:302011-08-11T15:38:18.303+05:30భలేమంచి బేరము.. మించినన్ దొరకదు త్వరంగొనుడు..<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div closure_uid_ozyhwd="103"><span style="font-size: large;">ఇందు మూలంగా బ్లాగు ప్రజలందరికీ తెలియజేయునది ఏమనగా..</span></div><div closure_uid_ozyhwd="103"><br /></div><span style="font-size: large;">దేవుడు ఒక వరమే ఇస్తాడనీ, అదృష్టం ఒక్కసారే మన గుమ్మం తొక్కుతుందనీ.. ఇట్టాంటివి ఇంతకుముందు చాలాసార్లు మనం విని ఉన్నాం..</span><br /><br /><span style="font-size: large;">కాని.. మనకోసమే.. అచ్చంగా మనకోసమే..</span><br /><br /><span style="font-size: large;">.. దేవుడు ఇంకోసారి వరం ఇచ్చాడని..</span><br /><div closure_uid_ozyhwd="139"><br /><span style="font-size: large;">.. మనమందరం మూకుమ్మడిగా నక్కతోకని కసాబిసా తొక్కేసామని గమనించిన అదృష్టదేవత అందరికీ కలిపి టోకున ఓ వరం ఇచ్చి ఆవతలపాడేసిందని..</span></div><br /><span style="font-size: large;">.. అని పైన ఉదహరించినవాళ్లిద్దరూ రాత్రి నాకు కలలోవచ్చి చెప్పారుగాబట్టీ, నేనేమో చిన్నప్పట్నించీ "పరోపకారార్ధం ఇదం.." సూత్రాన్ని విపరీతంగా వంటపట్టించుకున్నవాడ్ని కాబట్టీ, మీ అందరితోగూడా ఆ సువర్ణావకాశంగురించి పంచుకుంటున్నానుగాబట్టి మీరందరూ యధాశక్తి నన్ను మెచ్చుకోవాలని మనవి చేసుకుంటున్నాను..</span><br /><br /><span style="font-size: large;">అసలు విషయానికొచ్చేస్తాను.. మనందరికీ మూకుమ్మడిగా దొరికిన ఆ వరం ఏమిటంటే..</span><br /><br /><span closure_uid_ozyhwd="146" style="font-size: large;">ఈ ఆగష్టు 21వ తారీకున..<br />....<br />....<br />....<br />సాయంత్రం 5 గంటలకి..<br />....<br />....<br />....<br />మనందరి మానసచోరుడు, నల్లనయ్య, కన్నయ్య .. ఇంకా పౌరాణిక బ్రహ్మ అయినటువంటి "సుమనో"హరుడి సుమధుర దృశ్యకావ్యం <strong>"ఉషా పరిణయం"</strong> మనందరి టీవీలో ఠీవిగా ప్రదర్శితం కాబోతుంది, గాన చూసి తరించగలరు..</span><br /><br /><span closure_uid_ozyhwd="149" style="font-size: large;">మురళీగారికి, రాజ్కుమార్గారికి, ఇంకా ఔత్సాహిక బ్లాగర్లందరికీ "చేతినిండా" మళ్లీ పని తగిలింది.. </span><br /><br /><span style="font-size: large;">ఇక్కడ మేమంతా waiting మరి.. రెచ్చిపోండి..</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1789533373946241659-4101067160075084637?l=kakaalu.blogspot.com' alt='' /></div>రవికిరణ్http://www.blogger.com/profile/03774162435009373137noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1789533373946241659.post-68927686358339183282011-08-06T09:16:00.002+05:302011-08-06T09:16:00.676+05:30నేను "మిష్టర్ పెళ్లాం" అయ్యాను<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><br /><span style="font-size: large;">పోయిన శుక్రవారం నాకు శూన్య శుక్రవారం, చీకటి శుక్రవారం అంటే Black Friday అన్నమాట.</span><br /><br /><span style="font-size: large;">ముందు, నా లాప్టాప్ క్రాష్ అయ్యి, రిపేరుకెళ్లింది.</span><br /><span style="font-size: large;">ఆ తర్వాత.. నా శ్రీమతి నన్నొదిలేసి వెళ్లిపోయింది. </span><br /><br /><span style="font-size: large;">చాలా రోజుల్నుంచీ ఏదో బెదిరిస్తోందిలే అనుకున్నా కానీ, మరి ఇక సహించలేను అనుకుందో ఏమో, వెళ్లిపోయింది. </span><br /><br /><div closure_uid_gj80ff="106"><span style="font-size: large;">అప్పటికీ పిల్లలగురించి బాధపడుతూనే ఉంది, అయినా సరే, నేను గాట్టిగా నొక్కి వక్కాణించి మరీ చెప్పేసా, పిల్లలని తన కంటే బాగా చూసుకోగలనని. అంతే.. ఇంక నిర్ణయం తీసేసుకుంది వెళ్లిపోవాలని.. వెళ్లిపోయింది.</span></div><div closure_uid_gj80ff="106"><br /></div><div closure_uid_gj80ff="107"><span style="font-size: large;">అయినా, ఈ మధ్యన బాగా గమనిస్తున్నా.. మా ఇద్దరి మధ్య అంత సఖ్యత ఉండడంలేదు. ప్రతీదానికీ నామీద నాకే కంప్లైంట్లు చేస్తోంది. అవి కూడా మరీ అర్ధం పర్ధంలేని కంప్లైంట్లు.. </span></div><div closure_uid_gj80ff="107"><br /></div><div closure_uid_gj80ff="107"><span style="font-size: large;">మీరే చెప్పండి..</span></div><br /><div closure_uid_gj80ff="108"><strong><span style="font-size: large;">తనని అసలు పట్టించుకోనట.. తనమాట విననట..</span></strong></div><div closure_uid_gj80ff="108"><span style="font-size: large;">.. ఇదేమన్నా భావ్యమా?. </span></div><div closure_uid_gj80ff="108"><br /></div><div closure_uid_gj80ff="108"><span style="font-size: large;">ఏదో పేపరు చదువుకుంటూనో, </span><a href="http://nemalikannu.blogspot.com/"><span style="font-size: large;">మురళిగారు</span></a><span style="font-size: large;"> పరిచయం చేసిన పుస్తకాన్ని చదువుతూనో, కంప్యూటర్లో బ్లాగులు రాస్తూనో,చదువుతూనో, కామెంటుతూనో, టీవీ చూస్తూనో ఉంటానన్నమాటేగానీ తను చెప్పినవన్నీ వింటూనే (అంటే విన్నా వినకపోయినా "ఊ.." కొడుతూనే) ఉంటానుకదా?</span></div><br /><div closure_uid_gj80ff="156"><span style="font-size: large;"><strong>తనతో అంతకుముందులా మాట్లాడటంలేదుట..</strong></span></div><div closure_uid_gj80ff="156"><span style="font-size: large;">.. దీనికిమించిన పచ్చి అబద్ధం ఇంకేమన్న ఉంటుందా?. </span></div><div closure_uid_gj80ff="156"><br /></div><div closure_uid_gj80ff="156"><span style="font-size: large;">పొద్దున్నే లేవగానే కాఫీ అడుగుతానా? </span></div><div closure_uid_gj80ff="156"><span style="font-size: large;">"టిఫిన్ పెట్టు" అంటానా? </span></div><div closure_uid_gj80ff="156"><span style="font-size: large;">"సాక్సులు ఎక్కడ?" అని గట్టిగా అరుస్తానా? </span></div><div closure_uid_gj80ff="156"><span style="font-size: large;">"కారు తాళాలు ఎక్కడా?" అని విసుక్కుంటానా?, </span></div><div closure_uid_gj80ff="156"><span style="font-size: large;">అలాగే రాత్రి పూట "అన్నంలోకి రోజు విడిచి రోజు ఈ కాబేజీ కూరేంటీ?" అని చిరాకు పడతానా? </span></div><div closure_uid_gj80ff="156"><span style="font-size: large;">రిమోటు కనబడకపోతే "ఈ రిమోటుకి చావూ పుట్టుకా ఉండవు." అని వేదాంతాలు వల్లిస్తానా?. </span></div><div closure_uid_gj80ff="156"><br /></div><div closure_uid_gj80ff="156"><span style="font-size: large;">వీటన్నిటినీ మాటలుకాక ఇంకేమంటారండీ? అహ.. పెద్దమనుషులు.. మీరు చెప్పండి..</span></div><div closure_uid_gj80ff="156"><br /></div><span style="font-size: large;">అలా తను వెళ్లిపోయిందా..?</span><br /><br /><span closure_uid_gj80ff="182" style="font-size: large;">నా పరిస్థితికొచ్చేసరికి .. ఆఫీసులో ఎంత బాసుగిరీ వెలగబెట్టినా, ఇంట్లోమాత్రం "మిష్టర్ పెళ్లాం"గిరీ వెలగబెట్టలేక నా తాడుతెగుతుందన్నమాట అక్షరసత్యం. </span><br /><br /><div closure_uid_gj80ff="196"><span closure_uid_gj80ff="194" style="font-size: large;">మా అమ్మాయికి దోశలు కావాలి, బుడ్డిగాడికి ఇడ్లీలు కావాలి. సమయానుకూలంగా మా అమ్మాయి నాకు కాస్త ఉప్పందిచ్చబట్టి తెలిసింది కానీ, లేకపోతే శ్రీమతి దోశల్ని కూడా ఇడ్లీల సైజులో ఎందుకు వేస్తుంది?, అన్న ప్రశ్నకి నాకు సమాధానం ఎప్పటికీ తెలిసేదేకాదు.</span></div><br /><span closure_uid_gj80ff="193" style="font-size: large;">మా అమ్మాయికి "స్కార్ఫ్" కనబడడంలేదంటే, వెతగ్గా వెతగ్గా కొండంత ఉన్న ఉతికిన గుడ్డలమూటలో ఎక్కడో నక్కిఉంది అది. </span><br /><br /><div closure_uid_gj80ff="162"><span closure_uid_gj80ff="191" style="font-size: large;">బుడ్డిగాడికి అన్నీ ఎడమకాలి సాక్సులే కనబడుతున్నాయి, కుడికాలి సాక్సు ఒక్కటీ కనబడి చావడంలా!. </span></div><div closure_uid_gj80ff="162"><br /></div><div closure_uid_gj80ff="162"><span style="font-size: large;">శ్రీమతి ఉన్నప్పుడైతే వాళ్లు స్నానంచేసివచ్చేసరికి నీటుగా ఇస్త్రీ చేసిన బట్టలు రుమాలుతోసహా వాళ్ల మంచమ్మీద పెట్టి ఉండేవి. </span></div><div closure_uid_gj80ff="162"><br /></div><div closure_uid_gj80ff="162"><span closure_uid_gj80ff="192" style="font-size: large;">బయటనుండి స్కూల్ బస్సువాడు హారన్తో నా ఢంకా బజాయించేస్తున్నాడు. బుడ్డిగాడు ఆలశ్యానికి నువ్వే భాద్యుడివి అన్నట్టు చూస్తున్నాడు నావంక.</span></div><br /><span closure_uid_gj80ff="181" style="font-size: large;">వాళ్ల కళ్లల్లో భావాలు, చురుకుదనంలేని వాళ్ల చేతలు చూస్తుంటే.. నాకనిపించింది పిల్లలు వాళ్లమ్మని "మిస్" అవుతున్నారనీ.. తను వెళ్లిపోవడానికి భాద్యుడ్ని నేనే అనుకుంటున్నారనీ..</span><br /><br /><span style="font-size: large;">ఏమో!. ఆలోచిస్తుంటే నాకది నిజమేనేమో అనిపించింది. నేను "వద్దూ..!" అంటే ఉండిపోయేదేమో!.</span><br /><br /><span style="font-size: large;">కానీ.. </span><br /><br /><span style="font-size: large;">నాకు గట్టినమ్మకం.. తను పిల్లల్ని వదిలిపెట్టి ఇన్నిరోజులు ఎప్పుడూ ఉండలేదు కాబట్టి తప్పకుండా తిరిగి వచ్చేస్తుంది. </span><br /><br /><span style="font-size: large;">....<br />....<br />....<br />....<br />....</span><br /><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><span style="font-size: large;">ఇంకా చెప్పాలంటే ఈ ఆదివారం పొద్దున్న తప్పకుండా వచ్చేస్తుంది. ఎందుకంటే..</span><br /><br /><div closure_uid_gj80ff="161"><span style="font-size: large;">....<br />....<br />....<br />....<br />....</span></div><br /><span closure_uid_gj80ff="189" style="font-size: large;">తనకి రిటర్న్ టిక్కెట్టు బుక్ చేసింది నేనేకదా!!!!!??? <img contenteditable="false" src="file:///C:/Program%20Files/WebEx/Connect/resources/SMILEY_YELLOW_08.GIF" /><img contenteditable="false" src="file:///C:/Program%20Files/WebEx/Connect/resources/SMILEY_YELLOW_08.GIF" /><img contenteditable="false" src="file:///C:/Program%20Files/WebEx/Connect/resources/SMILEY_YELLOW_08.GIF" /></span><span style="font-size: large;"></span><br /><div closure_uid_gj80ff="190"></div><div closure_uid_gj80ff="190"> </div><span closure_uid_gj80ff="198" style="font-size: large;">నాకు సెలవు కుదరక, పిల్లలకి స్కూలు పోవటం ఇష్టంలేక, వెళ్లక తప్పక,తను వెళ్లింది వాళ్లమ్మవాళ్లతో కలిసి వాళ్ల మేనమామ ఇంటికే కదా????? <img contenteditable="false" src="file:///C:/Program%20Files/WebEx/Connect/resources/SMILEY_YELLOW_08.GIF" /><img contenteditable="false" src="file:///C:/Program%20Files/WebEx/Connect/resources/SMILEY_YELLOW_08.GIF" /><img contenteditable="false" src="file:///C:/Program%20Files/WebEx/Connect/resources/SMILEY_YELLOW_08.GIF" /></span><br /><div closure_uid_gj80ff="197"><br /></div><div closure_uid_gj80ff="197"><br /></div><span style="font-size: large;">కానీ, ఏదో అంటారు చూడండీ.. ఏవస్తువు విలువైనా అది లేనప్పుడే తెలుస్తుందీ అని.. ఇది మాత్రం అక్షరాలా నిజం.. </span><br /><br /><span style="font-size: large;">మరి, మళ్లీ నా లాప్టాప్ రిపేరయ్యి వచ్చేదాకా రెండు రోజులపాటు మరి నేనెంత నరకం అనుభవించాననుకున్నారూ?</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1789533373946241659-6892768635833918328?l=kakaalu.blogspot.com' alt='' /></div>రవికిరణ్http://www.blogger.com/profile/03774162435009373137noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-1789533373946241659.post-73683814289646979322011-07-27T15:43:00.001+05:302011-07-27T15:48:15.008+05:30నేను Vs "బాషా" అనబడే ఓ ఆటోకారన్<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><span style="font-size: large;"></span><span closure_uid_q7gyvp="192" style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: large;">"ఆటో రిక్షా" అంటే ఏమిటి అని డిక్షనరీని అడిగామనుకోండి - మూడు చక్రాలు ఉండి, మోటారు ఇంజను మీద నడిచే బండి - లాంటి అర్ధాలు చెప్తుంది. కానీ పాపం ఆ డిక్షనరీకి తెలియనిదేమిటంటే - ఈ ఆటో రిక్షాలకి "Laws of Physics" వర్తించవు అని.. ఇంకా చెప్పాలంటే, వీటికి ఏ Lawలూ వర్తించవూ అని.</span><br /><div closure_uid_q7gyvp="183"><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br /><span style="font-size: large;"></span></span></div><span closure_uid_q7gyvp="193" style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: large;">ఎక్కడో చదివిన గుర్తు.. బొద్దింక, ఎంత పెద్దదైనా సరే, 1.5మిల్లీమీటర్ల కంత/సందు చాలట అది దాక్కోడానికి/దూరి వెళ్లిపోవడానికి. అలాగే ఈ ఆటోవాళ్లు అనుకుంటారనుకుంటా.. ముందు చక్రం పట్టే ఖాళీ స్థలం ఉంటే చాలు, మిగతా బండి అంతా దానంత అదే దూరిపోతుంది.. అని.</span><br /><div closure_uid_huozek="235"><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br /><span style="font-size: large;"></span></span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: large;"> **** ******</span></div><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br /><span style="font-size: large;"></span></span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: large;">బాగా పేరొందిన మన ఒకానొక </span><a href="http://thotaramudu.blogspot.com/"><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: large;">బ్లాగ్వేత్త</span></a><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: large;"> మద్రాసు (చెన్నయి) పట్టణంగురించి </span><a href="http://thotaramudu.blogspot.com/2007/05/blog-post.html"><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: large;">ఒకానొక సందర్భంలో</span></a><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: large;"> ఇలా ప్రశంసించారు -</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br /><span style="font-size: large;"></span></span><br /><div closure_uid_q7gyvp="111"><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: large;">"మూడేళ్ళలో సంవత్సరానికి 10 చొప్పున 30 ఎండాకాలాలు చూసాను. మార్చ్, ఏప్రెల్, మే నెలలలో ఎవరైనా మద్రాసు కు పెళ్ళికో, బంధువుల ఇంటికో వచ్చారంటే సిక్కిం బంపర్ లాటరీ కొట్టినట్టే. దగ్గర్దగ్గిర 180 డిగ్రీ సెంటీగ్రేడ్ల ఉష్ణోగ్రతతో ఎంతో ఆహ్లాదంగా ఉంటుంది వాతావరణం. "</span></div><div closure_uid_q7gyvp="111"><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br /><span style="font-size: large;"></span></span></div><div closure_uid_huozek="116"><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: large;">ఈయనే, </span><a href="http://thotaramudu.blogspot.com/2007/10/blog-post.html"><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: large;">ఇంకో సందర్భంలో </span></a><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: large;"> అక్కడి ఆటోవాళ్లగురించి ఇలా ప్రస్తావించారు -</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br /><span style="font-size: large;"></span></span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: large;">" If</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: large;">మద్రాసు ఆటోవాడు = నీచ్, కమీనా, కుత్త్తా..</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: large;">Then</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: large;">బెంగళూరు ఆటోవాడు = ఇద్దరు మద్రాసు ఆటోవాళ్ళు "</span></div><div closure_uid_huozek="116"><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br /><span style="font-size: large;"></span></span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: large;"> **** ******</span></div><div closure_uid_huozek="116"><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br /><span style="font-size: large;"></span></span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: large;">ఇప్పుడివి ఎందుకంటారా?. ప్రస్తుత సమయంలో మన కబుర్లు వీటిగురించేకాబట్టి.</span></div><div closure_uid_huozek="116"><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br /><span style="font-size: large;"></span></span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: large;">అట్లాంటి పైన చెప్పుకున్నటువంటి ఘనచరిత్ర కలిగిన చెన్నయి నగరానికి విధి వక్రించి నేను చాలాసార్లు వెళ్లవలసివస్తూ ఉంటుంది.. అలాంటి సందర్భాలలో ఈ ఆటోలు/ఆటోవాళ్ల పాలిన పడాల్సివస్తూ ఉంటుంది.</span></div><div closure_uid_huozek="116"><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br /><span style="font-size: large;"></span></span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: large;">ఇక్కడ ఆటోవాళ్లు.. మాయగాళ్లే కాదు.. మాటగాళ్లు కూడా.. వాళ్ల లాజిక్కులు అసలు నాకైతే ఎప్పటికీ అందవు.</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br /><span style="font-size: large;"></span></span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: large;">ఎప్పుడో 10,12 ఏళ్లక్రితం ఒక 6 నెలలు చెన్నయిలో ఉద్యోగం వెలగబెట్టి, ఆకాలంలో చూసిన తమిళ్ సినిమాలద్వారా నేర్చుకున్న అరకొర భాషాప్రావీణ్యత నాది. దానితోనే వాడిని బురిడీ కొట్టించాలనుకుంటే ఎలా ఉంటుందీ..? "తాతకి దగ్గులు..", "హనుమంతుండి ముందు కుప్పిగంతులు.." లాంటి సామెతలు గుర్తొస్తున్నాయా?. నాక్కూడా డిటో.. డిటో.</span></div><div closure_uid_huozek="116"><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br /><span style="font-size: large;"></span></span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: large;">వాళ్లతో నా అనుభవాల్లో కొన్ని మచ్చుతునకలు ... (అనువాదంతో)</span></div><div closure_uid_huozek="116"><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br /><span style="font-size: large;"></span></span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: large;">(పగటిపూట)</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: large;">నేను: ఏంటి తంబీ.. అంత ఎక్కువా?</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: large;">ఆటో: చూడన్నా ఎంత ట్రాఫిక్కో..!(ట్రాఫిక్కుని చూపిస్తూ)</span></div><div closure_uid_huozek="116"><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br /><span style="font-size: large;"></span></span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: large;">అదే కాస్త చీకటిపడ్డాక.. ట్రాఫిక్ పల్చగా ఉన్నప్పుడు..</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: large;">ఆటో: నైట్ టైము చార్జెస్ అన్నా!</span></div><div closure_uid_huozek="116"><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br /><span style="font-size: large;"></span></span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: large;">రెండు బ్యాగులతో స్టేషనులోంచి బయటకొస్తే..</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: large;">ఆటో: లగేజీ ఉంది కదా అన్నా!</span></div><div closure_uid_huozek="116"><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br /><span style="font-size: large;"></span></span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: large;">బ్యాగులు లేకుండా స్టేషనులోంచి బయటకొస్తే..</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: large;">ఆటో: లగేజీ ఉన్నా లేకపోయినా అదే రేటన్నా.. నిన్ను తీసుకెళ్లినప్పుడు నీ లగేజీ కూడా తీసుకెళ్లాలిందే కదన్నా!</span></div><div closure_uid_huozek="116"><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br /><span style="font-size: large;"></span></span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: large;">ఒకసారి ఏమయిందంటే ..</span></div><div closure_uid_huozek="116"><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: large;">నేను: ఇక్కడినుండి డిల్లీ ఎంత దూరమో తెలుసా?</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: large;">ఆటో: ఇల్లియే! (తెలియదు)</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br /><span style="font-size: large;"></span></span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: large;">నేను: సుమారు 1700-1800 కిలోమీటర్లు</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: large;">ఆటో: ..</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br /><span style="font-size: large;"></span></span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: large;">నేను: మరి ఇక్కడినుండి, డిల్లీకి ఫ్లైటులో ఛార్జీ ఎంతో తెలుసా?</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: large;">ఆటో: తెలియదు</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br /><span style="font-size: large;"></span></span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: large;">నేను: ఎక్కువలో ఎక్కువ 4 వేలు (4 వేలుని గట్టిగా ఒత్తి పలుకుతూ..)</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: large;">ఆటో: ..</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br /><span style="font-size: large;"></span></span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: large;">నేను: అంటే, ఫ్లైటువాళ్లు కిలోమీటరుకి సుమారు 2.50 రూపాయిలు చార్జ్ చేస్తూ ఉంటే, నువ్వు 12కిలోమీటర్ల దూరానికి 180 రూపాయిలు అడుగుతున్నావు, అంటే కిలోమీటరుకి 15 రూపాయిలు. ఎక్కడైనా న్యాయంగా ఉందా?</span></div><div closure_uid_huozek="116"><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br /><span style="font-size: large;"></span></span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: large;">ఇక్కడ నేను లోపల్లోపలే నా భుజాలు చరుచుకుని, బోల్డన్ని "శభాషో" లు చెప్పేసుకుంటున్నానన్నమాట..</span></div><div closure_uid_huozek="116"><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br /><span style="font-size: large;"></span></span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: large;">కానీ..బయట సీను వేరేవిధంగా ఉంది. ఆ ఆటో అతను నన్ను ఒక వెర్రిబాగులవాడ్ని చూసినట్టు చూసి..</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br /><span style="font-size: large;"></span></span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: large;">"అన్నా! నువ్వు ఫైల్ట్లో డిల్లీ వెళ్లేటప్పుడు ఎన్ని కిలోమీటర్లు టైర్లు నేలమీద ఉంటాయంటావ్?"</span></div><div closure_uid_huozek="116"><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: large;">నేను: (మనసులో కొన్ని లెక్కలేసి) సుమారు 3,4 కిలోమీటర్లు.</span></div><div closure_uid_huozek="116"><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br /><span style="font-size: large;"></span></span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: large;">ఆటో: మరి నువ్వు నా ఆటోలో 12 కిలోమీటర్లు వెళ్లినప్పుడు ఎన్ని కిలోమీటర్లు టైర్లు నేలమీద ఉంటాయీ?"</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: large;">నేను: 12 కిలోమీటర్లు (అసలు లాజిక్కేమిటో ఊహించటానికి ప్రయత్నిస్తూ..)</span></div><div closure_uid_huozek="116"><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br /><span style="font-size: large;"></span></span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: large;">ఆటో: మరి చూడు. 1700 కిలోమీటర్లలో 3 కిలోమీటర్లు నేలమీద ఉండేదానికి నువ్వంత ఇస్తున్నప్పుడు, మొత్తం జర్నీ అంతా నేలమీద చేసేదానికి నేను అడిగింది ఏమి తక్కువన్నా!!???</span></div><div closure_uid_huozek="116"><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br /><span style="font-size: large;"></span></span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: large;">మీకేమన్నా అర్ధమయ్యిందా ఈ లాజిక్కు????</span></div><div closure_uid_huozek="116"><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br /><span style="font-size: large;"></span></span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: large;"> **** ******</span></div><div closure_uid_huozek="116"><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br /><span style="font-size: large;"></span></span></div><div closure_uid_huozek="116"><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: large;">అలా అని నేను అన్నీ జెల్లకాయలే తింటానని ఫిక్సయిపోకండి. అప్పుడప్పుడూ నేను కూడా మార్గదర్శిలో చేరతాను, కాసిన్ని జెల్లకాయలు ఇస్తాను..</span></div><div closure_uid_huozek="116"><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br /><span style="font-size: large;"></span></span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: large;">నేను వెళ్లాల్సిన చోటికి మామూలుగా కంటే 50 రూపాయలు ఎక్కువ అడిగాడు.</span></div><div closure_uid_huozek="116"><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br /><span style="font-size: large;"></span></span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: large;">ఆటో: పెట్రోలు రేట్లు పెరిగినాయి కదా అన్నా!</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: large;">నేను: ఎంత పెరిగింది?</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: large;">ఆటో: లీటరుకి 5 రూపాయలు</span></div><div closure_uid_huozek="116"><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br /><span style="font-size: large;"></span></span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: large;">నేను: నీ ఆటో లీటరు పెట్రోలుకి ఎన్ని కిలోమీటర్లు వెళ్తుంది?</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: large;">ఆటో: 20 కిలోమీటర్లన్నా!</span></div><div closure_uid_huozek="116"><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br /><span style="font-size: large;"></span></span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: large;">నేను: అంటే, మనంవెళ్లాల్సిన 10 కిలోమీటర్లకి 2.50 రూపాయలే కదా ఎక్కువయ్యేదీ?</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: large;">ఆటో: అన్నా..</span></div><div closure_uid_huozek="116"><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br /><span style="font-size: large;"></span></span><br /><div closure_uid_q7gyvp="182"><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: large;">మీరు చెప్పండి.. బాగా ఇచ్చానా?</span></div></div><div closure_uid_huozek="116"><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br /><span style="font-size: large;"></span></span><br /><span closure_uid_q7gyvp="181" style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: large;">సరే.. మనదసలే చాలా జాలి గుండె కదా.. 10 రూపాయలు ఎక్స్ట్రా ఇస్తానని చెప్పి ప్రయాణం కానిచ్చేసాను, అది వేరే విషయం అనుకోండి.</span></div><div closure_uid_huozek="116"><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br /><span style="font-size: large;"></span></span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: large;">అయినా.. హన్నా!. వాడేమన్నా తనని తాను రజనీకాంత్ అనుకున్నాడా? బాషా అనుకున్నాడా?</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: large;">బాషా సినిమాని ఒక్క తమిళ్లోనే చూసిన వాడికే అన్ని తెలివితేటలుంటే.. తమిళ్తో పాటు (ఈ వృత్తాంతం ఓ విధి వైపరీత్యం.. దీని గురించి ఇంకో సారి..) తెలుగులో, మరీ తిక్క రేగితే రెండు వారాలకోసారి సెట్ మాక్స్లో హిందీలో కూడా చూసే నాకు ఇంకెన్ని తెలివితేటలుండాలి?. హన్నా..!</span></div><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br /><span style="font-size: large;"></span></span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: large;">అదండీ సంగతి!</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br /><span style="font-size: large;"></span></span><br /><div closure_uid_q7gyvp="191"><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: large;"><strong>ఇప్పుడు, ఇంత శ్రద్ధగా నా కబుర్లు విన్నందుకు మీకో బంపర్ ఆఫర్:</strong></span></div><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br /><span style="font-size: large;"></span></span><br /><div closure_uid_q7gyvp="139"><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: large;">రజనీకాంత్ సినిమాలు జపనీస్ బాషలోకి డబ్ అవుతున్నాయికదా, అలాగే ఎప్పటికైనా 'బాషా' సినిమా ఇంగ్లీషులోకి డబ్ అవుతుంది అనే (అతి)ఆశతో ఒక ఔత్సాహిక గేయరచయిత ఇంగ్లీషులోకి డబ్ చేసిన "బాషా" పాట మీకోసం.. (courtesy: a fwd mail)</span></div><div closure_uid_q7gyvp="122"><br /></div><div closure_uid_q7gyvp="122"><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: large;"> తమిళ్ నుండి తెలుగు అనువాదగీతం:</span></div><div closure_uid_q7gyvp="122"><a href="http://www.youtube.com/watch?v=RyeRfG2I_4I"><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: large;">http://www.youtube.com/watch?v=RyeRfG2I_4I</span></a></div><div closure_uid_q7gyvp="122"></div><div closure_uid_q7gyvp="184"><span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: large;">మాతృకనుండి ఆంగ్లీకరణ:</span></div><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">I am autofellow autofellow</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">Four knowing route fellow</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">Justice having rate fellow</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">Good people mix fellow</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">Nice singing song fellow</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">Gandhi borning country fellow</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">Stick take means hunter fellow</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">Big people’s relation fellow</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">Mercy having mind fellow da</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">I am all poor’s relative fellow da</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">I am always poor people’s relative fellow da</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">Achak means achak only; Gumuk means gumuk only</span><br /><div closure_uid_q7gyvp="149"><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">Achak means achak only; Gumuk means gumuk only</span></div><div closure_uid_q7gyvp="149"><br /></div><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">Town become big, population become big</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">Bus expecting, half age over</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">Life become hectic in time, exist in corner of street</span><br /><span closure_uid_q7gyvp="188" style="font-family: Verdana, sans-serif;"><strong>Ada eye beat means love coming they telling</strong></span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><strong>You hand clap means auto coming I telling</strong></span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">Front coming look, this three-wheel chariot</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">Good come and arrive, you trust and climb up</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">Mercy having mind fellow da</span><br /><span closure_uid_q7gyvp="177" style="font-family: Verdana, sans-serif;">I am always poor people’s relative fellow da</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">Achak means achak only; Gumuk means gumuk only</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">Achak means achak only; Gumuk means gumuk only</span><br /><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">Mummy motherfolk, danger not leave</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">Heat or cyclone, never I never tell</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">There there hunger take means, many savoury</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">Measurement food is one time</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><strong>For pregnancy I come free mummy</strong></span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><strong>Your child also name one I keep mummy</strong></span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">Letter lacking person ada trusting us and coming</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">Address lacking street ada auto fellow knowing</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">Achak means achak only ; Gumuk means gumuk only</span><br /><span style="font-family: Verdana, sans-serif;">Achak means achak only ; Gumuk means gumuk only</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1789533373946241659-7368381428964697932?l=kakaalu.blogspot.com' alt='' /></div>రవికిరణ్http://www.blogger.com/profile/03774162435009373137noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-1789533373946241659.post-56809663222656455232011-07-14T11:43:00.000+05:302011-07-14T11:43:19.913+05:30మా బొమ్మరిల్లులో నటరత్నాలురెండు వారాల క్రితం, బెంగళూరులో ఉండే మా తమ్ముడు ఆఫీసుపనిని (స్వామికార్యాన్ని) వారాంతంతో (స్వకార్యంతో) కలుపుకుని హైదరాబాదు వచ్చాడు. మా మరదలికి సెలవు కుదరకపోవడంతో తను రాలేకపోయింది.<br /><br />ఆదివారంనాడు మధ్యాహ్నం భోజనాలు ముగించి, ఏవో కబుర్లలో పడితే, వేగుల (మా పిల్లలు) ద్వారా మా సినిమాహాల్లో (హోం థియేటరులో) ఏదో సినిమా ప్రారంభం కాబోతుందని సమాచారం అందింది. దాంతో సీను హాల్లోకి మారింది.<br /><br />ఆనాడు ప్రదర్శించబడుతున్న చిత్రరాజం - అన్నపూర్ణావారి "తోడికోడళ్లు(1957)".<br /><br />నేనేదో హోం థియేటర్ అని కాస్త ఎక్కువగా చెప్పాననుకుంటునారా?. లేదండీ బాబూ!. మేస్త్రీ సినిమాకి దానారావుగారుకి ఉత్తమనటుడుగా నంది అవార్డు వచ్చిందన్నంత పచ్చి నిజ్జం . <br /><br />మా ఇంట్లో ఉన్నది నిజంగానే హోం థియేటరే!. కాకపోతే మా హోం థియేటరుకి అర్ధమయ్యే భాష ఒక్కటే.. తెలుగు.<br /><br />అందులో ఆడే సినిమాల్లో రెండే రంగులు ఉంటాయి.. తెలుపు, నలుపు. దీనికి ఒకటో, రెండో మినహాయింపులున్నాయిలెండి. నాకు తెలిసినంతవరకూ మా ఇంట్లో ఉన్న లేటెస్టు సినిమా అంటే.. స్వాతికిరణమో, సీతారామయ్యగారి మనవరాలో. అది కూడా ఒకటి విశ్వనాథ్ సినిమా అవటంవలానూ, రెండోది ఏయన్నార్ది అవటంవల్లనూ.. <br /><br />(మా నాన్నగారు ఏయన్నార్కి వీరాభిమానిలేండి. ఒక యాంగిల్లోంచి చూస్తే, ఏయన్నార్లానే కనపడతారని స్టూడెంట్లు అనుకునేవారట. నా శ్రీమతి చెప్పింది. తనుకూడా ఒకప్పుడు ఆయన స్టూడెంటేలెండి. దీని గురించి మనమెప్పుడైనా తీరిగ్గా బ్లాగాడుకుందాం)<br /><br /><strong>ఇక్కడో చిన్న ముందుమాట:</strong> చదువరులలో ఎవరైనా ఈ సినిమా చూసిఉండకపోతే (ఏదో.. నా అఙ్ఞానంతో ఇలా మాట్లాడాననుకుంటే నన్ను క్షమించెయ్యాల్సిందిగా మనవి), మాలా కుమార్గారి <a href="http://kammatikala.blogspot.com/2011/06/blog-post.html">కమ్మటికలలు</a> లో చూడొచ్చు.<br /><br />సరే! విషయంలోకి వస్తే.. మేమందరం మా మా ఉచితాసనాలని స్వీకరించి సినిమా మీదకి దృష్టి సారించాము. చూస్తూండగానే, "గాలిపటం గాలిపటం" పాట అయిపోయింది.<br /><br />సుశీల ..అదేనండీ మన సావిత్రి ప్రవేశం. ఎక్కడి దొంగలు అక్కడే గప్చుప్!<br /><br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/-xyyQaZQL0jQ/Th5xjXPbqvI/AAAAAAAAABg/G2AAOOsKztI/s1600/savitri.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="222px" m$="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-xyyQaZQL0jQ/Th5xjXPbqvI/AAAAAAAAABg/G2AAOOsKztI/s320/savitri.jpg" width="320px" /></a><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br />...<br />...<br /><br />సావిత్రి కన్నాంబని అడుగుతోంది, "మందులు వేసుకున్నావా అక్కయ్యా?" అని.<br /><br />కమల ఏదో చెప్తోంది. అప్పుడు నా శ్రీమతికి గుర్తొచ్చింది, "అత్తయ్యా! మందులు వేసుకున్నారా?" అని అడిగింది మా అమ్మని.<br /><br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/-YU1zUwzfcoc/Th513Ib-poI/AAAAAAAAABk/2rVWeo9owWs/s1600/kannamba.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="178px" m$="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-YU1zUwzfcoc/Th513Ib-poI/AAAAAAAAABk/2rVWeo9owWs/s320/kannamba.jpg" width="320px" /></a><br /><br /><br />వెంటనే, మా తమ్ముడు అందుకున్నాడు.. "అహా! సావిత్రి, కన్నాంబ" అని నా శ్రీమతిని, మా అమ్మని చూపిస్తూ. గట్టిగా నవ్వుకున్నాం.<br /><br />ఇంతలో.. "కారులో షికారుకెళ్లే" పాట అయిపోయి, ఏయన్నార్, సావిత్రి మాట్లాడుకుంటుంటే మాతమ్ముడన్నాడు నా వైపు చూపిస్తూ "ఇడిగో నాగేశ్వర్రావు.." అని నావంక చూసి "నువ్వు కూడా అంతే కదరా.. డెలివరీలు, ప్రాజెక్టు డెడ్లైనులు, మంత్లీ రిలీజులు, క్వార్టర్లీ రిలీజులు అంటూ వీక్ డేసూ, వీకెండ్లూ అనిలేకుండా ఇల్లు పట్టించుకోకుండా తిరిగేస్తూ ఉంటావుకదా?" అన్నాడు. <br /><br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/-buukfZlyq3s/Th5rkcb92qI/AAAAAAAAABc/lz9ggGJ3iK4/s1600/anr.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="230px" m$="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-buukfZlyq3s/Th5rkcb92qI/AAAAAAAAABc/lz9ggGJ3iK4/s320/anr.jpg" width="320px" /></a><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br />నేను సిగ్గుపడి మెలికలు తిరుగుతుంటే .. మళ్లీ నవ్వులు. <br />...<br />...<br /><br />కన్నాంబ చిన్న పిల్లాడిని పక్కన పడుకోబెట్టుకుని కధ చెప్తుంటే, మా తమ్ముడు మళ్లీ, మా బుడ్డిగాడి వంక చూసి, "ఇదిగోరా! ఇది నువ్వే!.."అన్నాడు.<br /><br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/-JXCFA4rwSg8/Th520xIACbI/AAAAAAAAABo/64P-rpRcfNY/s1600/babu.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="208px" m$="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-JXCFA4rwSg8/Th520xIACbI/AAAAAAAAABo/64P-rpRcfNY/s320/babu.jpg" width="320px" /></a><br /><br />నాయనమ్మ ఒళ్లో కూర్చున్న మావాడు "పో బాబాయ్!.."అంటూ ఆవిడ ఒళ్లోకి మరింత ముడుచుకుపోయాడు..<br />...<br />...<br /><br />"నాన్న! ఇదిగో టిఫిను"అంటూ కూతురు పళ్లెం తీసుకొచ్చిపెడితే, "టిఫినేమిటమ్మా.. అన్నం తింటానుగా" అని ఎస్వీ రంగారావు అంటుంటే "ఇవాళ శనివారం కదా.. టిఫినే తింటావని చెప్పింది పిన్ని"అని కూతురంటే, "ఓహోహో! సుశీల చెప్పిందా.. అయితే సరే" అంటూ ప్లేటు అందుకుంటున్న ఎస్వీ రంగారావుని వేలితో చూపించి, అదేవేలితో నాన్నగారి వంకచూపించాడు తమ్ముడు ఆయన చూడకుండా.. మేమందరం చెయ్యి నోటికడ్డం పెట్టుకుని చిన్నగా నవ్వుకున్నాం, శబ్ధం రాకుండా.<br />(మా ఇంట్లో మావగారూ, కోడలు ఒక పార్టీలెండి).<br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-_u0LAa12PA4/Th6DA5ymRaI/AAAAAAAAAB0/FHi5ojyzIBg/s1600/svr.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="178px" m$="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-_u0LAa12PA4/Th6DA5ymRaI/AAAAAAAAAB0/FHi5ojyzIBg/s320/svr.jpg" width="320px" /></a></div><br />"ఏడిశావులే! వెధవాయ్!" అన్నారు గంభీరంగా ఉండే నాన్నారు గుంభనంగా నవ్వుతూ. (మా నాన్నగారికి బాగా ప్రేమ కలిగితోనో, బాగా సంతోషం కలిగితేనో దానికి కారకుడైనవాడ్ని అలాగే అంటారు.ఈమాటంటే, చిన్నప్పుడు మాకు ఆరోజంతా పండగే! :-))<br /><br />...<br />...<br /><br />తనవంతు ఎప్పటికైనా వస్తుందనో, లేకపోతే సినిమాలోనూ, బయటా జరుగుతున్న రెండు సంఘటనల్లో పూర్తిగా invlove అయిపోవడంవల్లనో మా <a href="http://kakaalu.blogspot.com/2009/02/blog-post.html">శశిరేఖ</a> తన కారెక్టరుగురించి covenientగా మర్చిపోయింది. కానీ మా తమ్ముడ్ని అడిగింది "మరి నువ్వెవరు బాబాయ్?" అని.<br /><br />అనుకోవడం ఆలస్యం..అరుగుమీద సావాసగాళ్లతో పేకాట ఆడుకుంటూ రేలంగి పాత్ర ప్రవేశం..<br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/-OHI6JVJLzJk/Th6BYQe3mXI/AAAAAAAAABs/rYUoYkm8qlA/s1600/relangi.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="195px" m$="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-OHI6JVJLzJk/Th6BYQe3mXI/AAAAAAAAABs/rYUoYkm8qlA/s320/relangi.jpg" width="320px" /></a><br /><br />"ఇదిగోనమ్మా! ఇదే నేను" అన్నాడు తమ్ముడు కొద్దిగా ఇబ్బందిగా మొహం పెట్టి.<br /><br />"నానమ్మా! బాబాయ్ చూడు.. ఎలా ఉన్నాడో" అని మా అమ్మాయి అంటుంటే అందరం గట్టిగా నవ్వుకున్నాం.<br /><br />ఇంతలో రేలంగి పాత్రని ఆడిపోసుకుంటూ సూర్యాకాంతం పాత్ర ప్రవేశించింది. <br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/-ratousvScz0/Th6B0hJYMFI/AAAAAAAAABw/qXok1V4OQ88/s1600/sooryakantam.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="183px" m$="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-ratousvScz0/Th6B0hJYMFI/AAAAAAAAABw/qXok1V4OQ88/s320/sooryakantam.jpg" width="320px" /></a><br /><br />అప్పటిదాకా మా అమ్మ ఒళ్లో ముడుచుకునిపడుకుని ఉన్న మా బుడ్డిగాడు ఒక్కసారిగా పైకిలేచి "బాబాయ్! ఈవిడేనా పిన్నీ?" అని అడిగాడు చాలా అమాయకంగా..<br /><br />కొన్ని సెకండ్లపాటు మేము ఎవ్వరం ఏమీ మాట్లాడలేదు..<br /><br />అందరం తమ్ముడివంకే చూసాం..<br /><br />వాడి మొహంలో రంగులు చకచకా మారాయి (చిన్నప్పుడు స్టేజి నాటకాల్లో మొహమ్మీద రంగులకాగితం చక్రం తిప్పినట్టు)<br /><br />తమ్ముడు బుడ్డిగాడివంక చూసి, ఇంక ఒప్పుకోక తప్పదన్న నిజాన్ని ఒప్పుకుంటున్నట్టుగా "అవును నాన్నా! ఆవిడే మీ పిన్ని.." అని ఆముదంతాగినవాడిలా మొహంపెట్టి నావంక చూసి "మా ఆవిడ ఇక్కడలేదుగాబట్టి బతికిపోయానురాగానీ అన్నాయ్.. తను ఇప్పుడు ఇక్కడ ఉంటేనా.." అంటుంటే.. మేమందరం పొట్టలు చెక్కలు అయ్యేలా నవ్వుతుంటే, మావాడు మా పిల్లలిద్దరితోటీ "ఈ విషయం పిన్నికి చెప్పొద్దూ" అంటూ బ్రతిమిలాడుకునే ప్రయత్నాల్లో పడ్డాడు. :-)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1789533373946241659-5680966322265645523?l=kakaalu.blogspot.com' alt='' /></div>రవికిరణ్http://www.blogger.com/profile/03774162435009373137noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-1789533373946241659.post-21333268153172953922011-07-09T12:33:00.000+05:302011-07-09T12:33:38.852+05:30నమస్కారంలో 'అది' ఉందా?<span style="font-size: large;">మనలో చాలామంది చిన్నప్పుడు స్కూల్లో చదువుకునే రోజుల్లో మన ఉపాధ్యాయులు, పంతులమ్మలు స్కూలు భవనంలోగానీ, ఆవరణలో గానీ, ఆట స్థలంలోగానీ తారసపడితే వారికి వినమ్రంగా నమస్కరించేవాళ్లం.. అభివందనం చేసేవాళ్లం. ఇది స్కూలు ఆవరణ బయటగూడా కొనసాగుతూనే ఉండేది. అంటే గుళ్లో.. మార్కెట్లో.. బజారులో.. కొండొకచో సినిమా హాల్లో కూడా.. కదూ! :-)</span><br /><br /><span style="font-size: large;">ఆ తర్వాత కొన్ని రోజులకి (ఏళ్లకి), అంటే సుమారు 8,9 తరగతుల్లోకి వచ్చేసరికి పాదచర్యం (ఇదేదో బ్రహ్మచర్యంలా ఉంది .. అసలు ఇలాంటి పదం తెలుగులో ఉందా?!!!) అయిపోయి వాహనయోగం పడుతుంది. </span><br /><br /><span style="font-size: large;">అంటే ఏ 'యమహా'నో, 'పల్సరో' అనుకుంటున్నారేమో.. అలా అనుకుంటే మీరు ఆదిత్య 369 ఎక్కి 10,15 సంవత్సరాలు ముందుకు వెళ్లిపోయినట్టన్నమాట. అందువల్లచేత మీరు అలా వెళ్లిపోకుండా, నా కబుర్లని మాత్రమే వినాలని మనవి. </span><br /><br /><span style="font-size: large;">సరే విషయానికొస్తే.. ఇంకా గట్టిగా చెప్పాలంటే, "నూతన" వాహనయోగం అంటే వంశపారంపర్యంగా వస్తున్న "సైకిలు" మాత్రమే అని గ్రహించాలి. కొండొకచో కొందరు యువరాజులకి, అదృష్టజాతకులకి కొత్తసైకిలు కూడా సంభవించవచ్చు.</span><br /><br /><span style="font-size: large;">నమస్కారానికి, సైకిలుకి సంబంధం ఏమిటనుకుంటున్నారా?. అక్కడకే వస్తున్నా..</span><br /><br /><span style="font-size: large;">ముందు అనుకున్నట్టుగా మన ఉపాధ్యాయులు కనబడితే మనం వందనం చెయ్యాలని అనుకున్నాము కదా!. కాలినడకన ఉన్నన్నాళ్లూ దీనికి ఏమాత్రం సమస్యా ఉండేది కాదు. మరి ఇప్పుడు మనం సైకిలు మీద రివ్వుమని, తారజువ్వలా దూసుకెళ్లిపోతున్నామాయే!..</span><br /><br /><span style="font-size: large;">..అయితే మాత్రం ఏమిటి నీ సమస్య ఏమిటంటారా? చెప్తాను వినండి.</span><br /><br /><span style="font-size: large;">మనం సైకిలు మీద బజార్లో వెళ్తున్నాము. మన మాష్టారు అల్లంత దూరంలో కనబడ్డారు. అప్పుడేం చేస్తాం - బ్రేకులేసి సైకిలు ఆపి,దిగి, సైకిల్ని ఒక చేత్తో పట్టుకుని నడిపిస్తూ, "నమస్తే మాష్టారూ" అంటాం రెండో చేతిని గుండెలమీద వేసుకుని.. లేకపోతే ఇంకాస్త "పద్దతి"గా 'ఘరానా మొగుడు'లో చిరంజీవిలాగా.</span><br /><br /><span style="font-size: large;">అలా కాకుండా, మాష్టార్ని బాగా దగ్గరకి వచ్చినతర్వాతగానీ చూడలేదనుకోండి.. అయితే మాత్రం, మాష్టారు కనబడ్డప్పుడు నమస్కారం పెట్టాలి కదా?. అప్పుడు కొన్ని "ఫీట్లు" చెయ్యాలన్నమాట. అంటే, రెండు చేతులతో హాండిల్ బార్ని గట్టిగా పట్టుకుని, కుడికాలుని ఫెడల్ మీదనుంచి తీసి, సీటుమీదగా తీసుకొచ్చి ఎడమ ఫెడల్ మీద ఎడమకాలు దగ్గర పెట్టి .. (ఇదంతా జరుగుతున్నంతసేపూ సైకిలు వెళ్తూనే ఉంటుందన్న మాట).. ఇక్కడ రెండు చేతులూ busyగా ఉన్నాయి కాబట్టి, తల కొద్దిగా కిందకి ఒంచి "నమస్తే మాష్టారూ" అంటామన్నమాట..</span><br /><br /><span style="font-size: large;">ఇలా మనం ఎన్ని పిచ్చి చేష్టలు చేసినా, మన మాష్టారు/టీచరు Basicalగా Very Good Master/Teacher కాబట్టి, చిరునవ్వుతో మనకి ప్రత్యభివాదం చేసేవారు. </span><br /><br /><span style="font-size: large;">ఇంతకీ అసలు కబురు ఏమిటంటే -</span><br /><br /><span style="font-size: large;">నేను తెనాలిలో తాలూకా హైస్కూల్లో 8,9 తరగతుల్లో చదివేటప్పుడు మా తెలుగు మాష్టారు.. ఈయన అచ్చ'తెనుగు' మాష్టారు. రాగరంజితంగా పద్యాలు పాడేవారు. ఆయన గొంతులో మాధుర్యం ఉట్టిపడేది. ఆయన విశదీకరించి, విపులీకరించి చెప్పిన సంధులు, సమాసాలు, చందస్సులు నాకు ఇప్పటికీ గుర్తే!. ఎవరైనా మాష్టారు ఆ రోజు రావడంలేదని తెలిస్తే, మా తెలుగు మాష్టారు ఆ క్లాసు తీసుకోవడానికొస్తే బాగుండు అనుకునేవాళ్లం.. ఎందుకంటే, అలా వేరేవాళ్ల క్లాసు తీసుకోవడానికి వచ్చినప్పుడు ఆయన అసలు సిలబస్ కాకుండా వేరే వేరే పద్యాలు (పోతన భాగవతం అంతా ఈయనకి కంఠతా వచ్చని అనుకునేవారు) పాడి వాటి అర్ధాలు చెప్తుంటే ఆ పీరియడ్ అంత త్వరగా అయిపోయినందుకు తెగ బాధపడేవాళ్లం.</span><br /><br /><span style="font-size: large;">మళ్లీ నమస్కారంలోకి వచ్చేస్తే.. ఈ తెలుగు మాష్టారు, ఎవరైనా ఎప్పుడైనా మాష్టారికి 'నమస్కారం మాష్టారూ' అని 'విష్' చేస్తే చిరునవ్వుతో "ఒరేయ్! నమస్కారంలో 'మస్కా' ఉంటుందిరోయ్" అనేవారు. మేము నవ్వుకునేవాళ్లం..</span><br /><br /><span style="font-size: large;">మొన్నీమధ్యన ఒక పెళ్లికి తెనాలి వెళ్లినప్పుడు మాష్టారు అక్కడ కనపడితే, వెళ్లి పలకరించాను. పెద్దవయసువల్లగాని, వందల్లో శిష్యగణం ఉండడంవల్లగానీ నన్ను గుర్తించలేకపోయినా ఆసక్తిగా నా బాగోగులు, ఉద్యోగవివరాలు తెలుసుకుని ఆనందించారు.</span><br /><br /><span style="font-size: large;">ఇంతలో మా </span><a href="http://kakaalu.blogspot.com/2009/02/blog-post.html"><span style="font-size: large;">ఘటోత్కచుడు</span></a><span style="font-size: large;"> పరిగెత్తుకుంటూ నా దగ్గరకి వచ్చేసరికి వాడిని మాష్టారికి పరిచయం చేస్తూ, "తాతగారికి నమస్తే చెప్పు" అన్నాను. వాడు మరీ బుద్ధిగా "నమస్కారం తాతగారూ" అంటూ ఆయన కాళ్లమీదపడి పాదాభివందనం చేసాడు. </span><br /><br /><span style="font-size: large;">ఆయన వాడిని పైకి లేపి ఒళ్లో కూర్చోపెట్టుకుంటే, నేను చిన్నగా నవ్వుతూ చిన్నప్పుడు మేము "నమస్కారం" చేస్తే ఆయన ఏమనేవారో గుర్తుచేసుకుంటున్నట్టుగా ఆయనతో అన్నాను.</span><br /><br /><span style="font-size: large;">ఆయన దానికి అవునన్నట్టుగా పెద్దగా నవ్వి, ఒళ్లో కూర్చున్న మావాడి తల నిమురుతూ, "కానీ ఈ నమస్కారంలో ఏ 'మస్కా' లేదు నాయనా!. ఇందులో 'కారం' మాత్రమే ఉంది. నువ్వు చెప్పినమాట విని ఆచరించిన వీడికి నీపై ఉన్న మమకారం ఉంది.. పెద్దల్ని గౌరవించాలి అన్న మన సంస్కృతీ నుడికారం ఉంది." అని వాడి శిరస్సు మీద చెయ్యి ఉంచి "శతమానం భవతి శతాయుః .." అని ఆశీర్వదిస్తుంటే నా మనసు ఆనందంతో ఉబ్బితబ్బిబ్బయింది.</span><br /><br /><span style="font-size: large;">మరి మీరేమంటారు?....</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1789533373946241659-2133326815317295392?l=kakaalu.blogspot.com' alt='' /></div>రవికిరణ్http://www.blogger.com/profile/03774162435009373137noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1789533373946241659.post-57643786684097331282011-06-25T10:00:00.009+05:302011-06-25T10:00:01.169+05:30ఆపండీ....!<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace; font-size: large;">ఈ డైలాగు ఎక్కడో విన్నట్టుంది కదూ!!!</span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace;"><br /><span style="font-size: large;"></span></span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace; font-size: large;">ఎక్కడో ఏవిటీ? సరిగ్గా తాళికట్టే సమయానికి ఎన్ని సినిమాల్లో, ఎన్ని కష్టాలు పడి, ఎందరు వచ్చి, ఎన్ని భావావేశాలతో (కోపంతో, బాధతో, ఆవేశంతో, ఆక్రోశంతో, భీభత్సంతో.. వగైరా వగైరా) అనలేదూ ఈ "ఆపండీ!" డైలాగుని అనుకుంటున్నారు కదూ!!! అదంతా సినిమాల్లోనండీ బాబూ!</span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace;"><br /><span style="font-size: large;"></span></span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace; font-size: large;">కాని, నిజజీవితంలో మీరు ఎన్ని పెళ్లిళ్లకి వెళ్లుంటారు, ఎన్ని పెళ్లిల్లు చూసుంటారు, ఎన్ని పెళ్లిళ్లు చేసుకుని ఉంటారు (క్షమించాలి.. మామూలుగా అయితే ఒక్కొక్కళ్లకి ఒక్కొక్క పెళ్లే - కాని అందరికీ కలిపి, వ్యాకరణ దోషాల్లేకుండా చెప్పాలంటే, బహువచనం వాడాల్సి వచ్చింది - అందువల్లచేత అన్నమాట!). అలా నిజజీవితంలో మీరు ఈ డైలాగు ఎప్పుడన్నా విన్నారా?</span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace;"><br /><span style="font-size: large;"></span></span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace; font-size: large;">"పాపము శమించుగాక!" </span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace; font-size: large;">"అమంగళము ప్రతిహతమగుగాక!" </span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace; font-size: large;">"నీకిదేంపొయ్యేకాలం.." అనుకుంటున్నారుకదా!!</span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace;"><br /><span style="font-size: large;"></span></span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace; font-size: large;">కాని ఏంచేస్తాం.. ఇది కలికాలం..</span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace;"><br /><span style="font-size: large;"></span></span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace; font-size: large;">నేను నా చెవులారా విన్నాను ఆ డైలాగుని..</span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace;"><br /><span style="font-size: large;"></span></span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace; font-size: large;">ఇంకా చెప్పాలంటే.. ఎక్కడో కాదు.. </span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace;"><br /><span style="font-size: large;"></span></span><br /><strong><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace; font-size: large;">నా నిజజీవితంలోనే..!</span></strong><br /><strong><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace; font-size: large;">అచ్చంగా నా పెళ్లిలోనే..!</span></strong><br /><strong><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace; font-size: large;">నాకంటూ జరిగిన ఒక్కగానొక్క పెళ్లిలోనే..!</span></strong><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace;"><br /><span style="font-size: large;"></span></span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace; font-size: large;">ఎందుకు? ఏమిటి? ఎలా? హౌ? "ఏమి జరిగిందో నాకు తెలియాలి.." అంటారా.. మరి నాతో వచ్చెయ్యండి, ఓ పుష్కరం వెనకాలకి..</span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace;"><br /><span style="font-size: large;"></span></span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace; font-size: large;">వచ్చారా?</span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace; font-size: large;">ఇవాళ మార్చ్ ఇరవయ్యో తారీఖన్నమాట!</span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace; font-size: large;">సందర్భం: నా పెళ్లి</span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace; font-size: large;">సమయం: రాత్రి 9:21 దాటింది..</span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace;"><br /><span style="font-size: large;"></span></span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace; font-size: large;">అదేమిటి? ఎవరైనా 9 దాటింది, తొమ్మిదిన్నర దాటింది అంటారు.. నువ్వేమిటి 9:21 దాటింది అంటావేంటంటారా? అక్కడికే వస్తున్నా..</span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace;"><br /><span style="font-size: large;"></span></span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace; font-size: large;">9:21 కి ముహూర్తం అన్నారు.. అంటే 9:21 కి జీలకర్రా బెల్లం పెట్టాలి కదా? ఆ కార్యక్రమం అయిపోయి, ఇంకాసేపు అయిందన్నమాట!</span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace;"><br /><span style="font-size: large;"></span></span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace; font-size: large;">సరే! తదుపరి కార్యక్రమం మాంగళ్యధారణ.</span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace;"><br /><span style="font-size: large;"></span></span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace; font-size: large;">పురోహితులు మంత్రాలు వల్లిస్తున్నారు. మంగళవాయిద్యాలు మారుమ్రోగుతున్నాయి.</span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace; font-size: large;">పెద్దలందరూ చేతులలో అక్షింతలతో ఆశీస్సులు అందచెయ్యడానికి సిద్ధంగా ఉన్నారు.</span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace;"><br /><span style="font-size: large;"></span></span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace; font-size: large;">వరుడు (నేను), వధువు (నా శ్రీమతి) మా పెళ్లిపుస్తకంలో రంగవల్లికలు దిద్దడానికి సంసిద్ధులమయ్యాము..</span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace;"><br /><span style="font-size: large;"></span></span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace; font-size: large;">నేను వధువుకి అభిముఖంగా నిల్చున్నాను.</span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace;"><br /><span style="font-size: large;"></span></span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace; font-size: large;">పురోహితుడు నా చేతిలోకి తాళిని ఇచ్చి, వధువు మెళ్లో వేళాడేటట్టు పట్టుకోమన్నారు. వధువుని కిందనుంచి తాళిని పట్టుకోమన్నారు.</span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace;"><br /><span style="font-size: large;"></span></span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace; font-size: large;">ఒకామెడ వెనకనించి వధువు పూలజడని పైకి ఎత్తి పట్టుకున్నారు.</span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace;"><br /><span style="font-size: large;"></span></span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace; font-size: large;">పురోహితుడు మంత్రాలు చదువుతున్నారు.</span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace;"><br /><span style="font-size: large;"></span></span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace; font-size: large;">గట్టిమేళం వాయించమన్నారు.</span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace;"><br /><span style="font-size: large;"></span></span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace; font-size: large;">"మూడు ముళ్లు వెయ్యి నాయనా!" అని నాతో అని "మాంగళ్యం తంతునానేనా.." అందుకున్నారు పురోహితులు. </span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace;"><br /><span style="font-size: large;"></span></span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace; font-size: large;">వాయిద్యాలు గాట్టిగా మ్రోగుతున్నాయి.</span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace;"><br /><span style="font-size: large;"></span></span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace; font-size: large;">నాలో ఎన్నో భావోద్వేగాలు.. చేతుల్లో చిన్న తొట్రుపాటు.. </span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace; font-size: large;">అలా సన్నగా వణుకుతున్న చేతులతో, ఒంగొని, ఒక రకమైన స్వప్నావస్థలో, నా చేతులలో ఉన్న రెండు కొసలనీ ముళ్లు వేస్తున్నాను..</span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace;"><br /><span style="font-size: large;"></span></span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace; font-size: large;">అదిగో.. అప్పుడు..</span><br /><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace; font-size: large;">సరిగ్గా అప్పుడంటే అప్పుడు..వినబడింది..</span><br /><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace;"><span style="font-size: large;"><strong>"ఆపండీ.."</strong> అని..</span></span><br /><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace; font-size: large;">ఒక సారి కాదు, రెండు సార్లు కాదు, మూడు సార్లు..</span><br /><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace;"><span style="font-size: large;"><strong>"ఆపండీ.." "ఆపండీ.." "ఆపండీ.."</strong> అని</span></span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace;"><br /><span style="font-size: large;"></span></span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace; font-size: large;">కాకపోతే, ఈ టపా మొదట్లో అనుకున్నట్టుగా కోపం, బాధ, ఆవేశం వగైరాలతో కాదు.. ఇంకా చెప్పాలంటే కాస్త ఖంగారుగా!</span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace;"><br /><span style="font-size: large;"></span></span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace; font-size: large;">అప్పటికి నేను నా "స్వప్నావస్థ"లోంచి బయటపడి, అలా అన్నవారివైపు చూసాను.</span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace;"><br /><span style="font-size: large;"></span></span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace; font-size: large;">అలా అన్నది, వధువు జడ ఎత్తిపట్టుకొని వెనకాలనిల్చున్న తన మేనత్త (తర్వాత తెలిసింది). ఆవిడ గొంతులోనే కాదు, కళ్లల్లో కూడా ఖంగారు..</span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace;"><br /><span style="font-size: large;"></span></span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace; font-size: large;">నేను ఆవిడవైపు చూసేసరికి అన్నారు "మూడు ముళ్లు అయిపోయినాయి బాబూ!" అని.</span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace;"><br /><span style="font-size: large;"></span></span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace; font-size: large;">"..ఒదిలేస్తే ముప్పై ముళ్లేసేటట్టున్నావ్.." అన్నట్టు ఆమె కళ్లల్లో భావం.</span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace;"><br /><span style="font-size: large;"></span></span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace; font-size: large;">ఏమి చేస్తాం.. ఒక వెర్రి నవ్వు నవ్వి నిటారుగా నిల్చున్నాను.</span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace;"><br /><span style="font-size: large;"></span></span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace; font-size: large;">పురోహితుడు నా చేతుల్లోకి అక్షింతలు ఇచ్చి "ముడుల" మీద వెయ్యమన్నారు. వేసాను.</span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace;"><br /><span style="font-size: large;"></span></span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace; font-size: large;">ఈతడవ మళ్లీ ఇంకో తాళిబొట్టు ఇచ్చి (ఒకటి మగపెళ్లివారిదీ, మరొకటి ఆడపెళ్లివారిదీ కదా?) కట్టమన్నారు.</span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace;"><br /><span style="font-size: large;"></span></span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace; font-size: large;">మళ్లీ ఆవిడే జడ ఎత్తిపట్టుకున్నారు. నేను చాలా బుద్ధిగా "ఒకటీ", "రెండూ", "మూడూ" అని జాగ్రత్తగా లెక్కపెట్టి ముళ్లువేసి, అక్షింతలు వేసి ఆవిడవంక చూసి, "విజయదరహాసం" చేసాను.</span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace;"><br /><span style="font-size: large;"></span></span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace; font-size: large;">ఆవిడమాత్రం "ఆ.. కట్టావులే తాళి.." అన్నట్టు చూసి చిరునవ్వుతో అక్కడనుండి వెళ్లిపోయింది.</span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace;"><br /><span style="font-size: large;"></span></span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace; font-size: large;">ఆతర్వాత ఇక అక్షింతలు, ఆశీర్వచనాలు, చదివింపులు .. అన్నీ మామూలే!.</span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace;"><br /><span style="font-size: large;"></span></span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace;"><br /><span style="font-size: large;"></span></span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace;"><span style="font-size: large;"><b><u>ఇకపోతే, ఇప్పుడు కొన్ని పక్కదీపాలు..</u></b> (హై లైట్సు, సైడు లైట్సు లో సైడు లైట్సు అన్నమాట!)</span></span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace;"><br /><span style="font-size: large;"></span></span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace; font-size: large;">- ఇప్పటికీ, ఎప్పుడైనా నా శ్రీమతి మా పెళ్లి క్యాసెట్టు గనక చూస్తూ ఉంటే, "తాళికట్టు శుభవేళ.." వచ్చేసరికి "ఏవండోయ్! " అని నన్ను పిలిచి మరీ చూపిస్తూ ఉంటుంది. చూసి నవ్వుకుంటూ ఉంటాము.</span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace;"><br /><span style="font-size: large;"></span></span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace; font-size: large;">- ఈ విషయం ఆనోటా ఈనోటా తెలిసో, లేకపోతే మా పెళ్లి క్యాసెట్లో చూసో గాని, మా చుట్టాల్లో నా తర్వాత పెళ్లైన మగపిల్లలందరూ "బుద్ధిగా" తాళికట్టారు.</span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace;"><br /><span style="font-size: large;"></span></span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace; font-size: large;">- నా శ్రీమతి మేనత్త ఇంకెప్పుడూ ఎవ్వరి పెళ్లిలోనూ వధువు జడ ఎత్తిపట్టుకునే సాహసాలు చెయ్యలేదు. ఆవిధంగా ఫొటోల్లోనూ, వీడియోలోనూ పడడాన్నిగూడా త్యాగం చేసేసారు.</span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace;"><br /><span style="font-size: large;"></span></span><br /><span style="font-family: "Courier New", Courier, monospace; font-size: large;">అయ్యా! అదండీ సంగతి..</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1789533373946241659-5764378668409733128?l=kakaalu.blogspot.com' alt='' /></div>రవికిరణ్http://www.blogger.com/profile/03774162435009373137noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-1789533373946241659.post-41124501145385490952011-06-23T16:40:00.000+05:302011-06-23T16:40:34.155+05:30సిసింద్రీదీపావళికి ఇంకా టైముంది కదా! అప్పుడే సిసింద్రీలు, చిచ్చుబుడ్లూ ఏవిటీ అనుకుంటున్నారా?<br /><br />ఏమీలేదండీ! అసలు విషయం ఏవిటంటే..<br /><br />అప్పుడెప్పుడో తెగ బ్లాగేద్దామని మొదలుపెట్టి, కూసిన్ని "టపా"కాయలు పేల్చిన తర్వాత, "ఇవీ" అని తేల్చలేని కొన్ని కారణాలచేత అటక ఎక్కించేసిన నా టపా యంత్రాన్ని (అదేనండీ.. బ్లాగుని) మళ్ళీ దుమ్ము దులిపి బైటకి తీసి, అసలు పని చేస్తోందో లేదో పరీక్ష చేద్దామని, మరీ రాకెట్లూ, క్షిపణులూ ప్రయోగించేంత సినిమా మనకి లేకపోవడంతో, ఏదో మన స్తోమతకి తగ్గట్టు ఒదులుతున్న "చిన్న" సిసింద్రీ.. <br /><br />అదండీ సంగతి..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1789533373946241659-4112450114538549095?l=kakaalu.blogspot.com' alt='' /></div>రవికిరణ్http://www.blogger.com/profile/03774162435009373137noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1789533373946241659.post-6731702143754699512009-07-17T16:30:00.028+05:302009-07-26T10:58:36.320+05:30కల నిజామాయెగా!.. కోరిక తీరెగా!మా అమ్మాయిని LKGలో జాయిన్ చేసినప్పటినుంచీ మా ఆవిడకి ఒక కోరిక..<br /><br />.. మా అమ్మాయి స్కూల్ డేనాడు జరిగే ఫంక్షనులో ప్రైజు తీసుకుంటుంటే చూసుకోవాలనీను, ఆనందభాష్పాలు (?) రాల్చాలనీను..!<br /><br />ఈ విషయమేమీ ఆ చంటిదానికి తెలియకపోయినా, ప్రతీ సంవత్సరం దాని శాయశక్తులా ప్రయత్నించి అది చదువులోనో, ఆటల్లోనో, ఇంకా స్కూలువారు నిర్వహించే ఎక్స్ట్రా కరిక్యులర్ యాక్టివిటీస్లోనో ప్రయిజు(లు) తెచ్చుకుంటూ ఉండేది.<br />(ఇంకా తెచ్చుకుంటూనే ఉంది.. Touch wood :-) )<br /><br />కాకపోతే వచ్చిన చిక్కల్లా ఏమిటంటే..<br /><br />దాని స్కూల్ డే వచ్చేసరికి, మేము ఆరోజు ఏదన్నా ఊరు వెళ్లడమో, లేకపోతే చంటిదానికి ఒంట్లో బాగోకపోవడమో, ఇంకా ఏఏ కారణాలవల్ల ఐతేనేమి, మేము ఆ స్కూల్ డే ఫుంక్షనుకి వెళ్లలేకపోతూ ఉండేవాళ్లం. స్కూలువాళ్లు తర్వాత ఎప్పుడో దీనికి రావాల్సిన ప్రైజులు దీనికి ఇచ్చేస్తూ ఉండడంతో పిల్లది వాటిని చూసుకుని, అడిగినవాళ్లకీ, అడగనివాళ్లకి అందరికీ చూపించుకుని, కొన్నిరోజులపాటు వాటితోనే సహజీవనం చేస్తూ మురిసిపోయేది.<br /><br />కాని..<br /><br />..కన్నతల్లి కోరిక తీరనేలేదు.<br /><br />ఈనేపధ్యంలో, పోయినేడాది.. మా ఆవిడ ముందునుంచే నాకు విప్ జారీచేసేసింది, చంటిదాని స్కూల్డే ఫంక్షను రోజుల్లో ఊరిపొలిమేరలు దాటటానికి వీల్లేదని. ఇక నానేటి అంతను.. "అయితే వాకే!!" అంతను.<br /><br />ఆ తర్వాత, రకరకాల మొక్కులు మొక్కేసింది, ఇంక ఏ అవాంతరాలు రాకూడదని.<br /><br />స్కూల్డే దగ్గరకొస్తున్నకొద్దీ మా ఆవిడకి టెన్షను.. కాళ్లూ చేతులు ఆడడంలేదు.. రాత్రుళ్లు ఏవేవో కలవరింతలు..ఇంట్లో అంతా అదోరకమైన ఉద్రిక్తత(!!?)..<br /><br />సరే.. మొత్తానికి ఆరోజు రానే వచ్చింది..<br /><br />సాయంత్రమెప్పుడో ఫంక్షనంటే మా ఆవిడ పొద్దున్న నాలుగింటికల్లా అలారం పెట్టుకుని తను లేచి, మమ్మల్ని లేపేసి అందరికి నలుగులు పెట్టి మరీ (ఈ నలుగు కార్యక్రమానికి నాకు మినహాయింపు దొరికిందిలెండి) తలంట్లుపోసేసి అందరినీ ఒక చోట బుద్ధిగా కూర్చోమని చెప్పి (నన్ను కూడా.. :-( ), స్కూల్డే స్పెషల్స్ చెయ్యటంలో ముణిగిపోయింది.<br /><br />సుష్టుగా భోంచేసి కాస్త నడుం వాలుద్దామనుకుంటుంటే, "ఠ్ఠాఠ్.. ఫంక్షను మొదలైపోతుంది" అంటూ హడావిడి పెట్టేసి, మమ్మలని తయారు చేసేసి, తను గిన్నీసుబుక్కులోకి ఎక్కించాల్సినంత రికార్డు టైములో తయారయిపోయి మమ్మలనందరినీ బయలుదేరదీసేసింది.<br /><br />అనుకున్నట్టుగానే మేము అక్కడకి వెళ్లేసరికి, ' సుయ్ లేదు ',' సయ్ లేదు.. '. ఇంకా కుర్చీలు, బల్లలు సర్దుతున్నారు. అలా ఒకటి, రెండు, మూడు యుగాలు గడిచిన తర్వాత ఒక్కొక్కళ్లే రావడం మొదలుపెట్టారు.<br /><br />మొత్తానికి ఫంక్షను మొదలయ్యింది. <br /><br />ముందు కల్చరల్ యాక్టివిటీస్ ఉంటాయనీ, ఆ తర్వాత బహుమతి ప్రధానం ఉంటుందనీ, అందువల్ల ఈ రెంటిలో ఏదో ఒకటిగానీ, రెండింటిలోగానీ ఉన్న పిల్లలని క్లాసు టీచరుకి అప్పగించవలసినదిగా ముందే ఇచ్చిన లిఖితపూర్వక ఆఙ్నానుసారం మా అమ్మాయిని వాళ్ల టీచరుకి అప్పగించాం.<br /><br />అన్నట్టు, మా అమ్మాయి ఒక నృత్యరూపకంలో కూడా పాలుపంచుకుంటొంది.<br /><br />వందనాలు, భాషణాలు అయినతర్వాత కల్చరల్ యాక్టివిటీస్ మొదలైనాయి. <br /><br />మా అమ్మాయి పాల్గొంటున్న నృత్యరూపకం జరుగుతున్నంతసేపూ మా బుడ్డిగాడితో పోటీ పడుతూ,చిన్నపిల్లలా ఎంజాయ్ చేసింది.<br /><br />అందరు తల్లులూ అలాగే ఉంటారేమో!. కాని ఆ సమయంలో తన ఆనందాన్ని చూస్తే, చెప్పొద్దూ.. చాలా ముద్దొచ్చింది. ఆసమయంలో మా అమ్మాయితోపాటు, ఈ అమ్మాయిగారిని నేను తీసిన ఫోటోలని చూసుకుంటుంటే నా కెమేరా పనితనానికి నాకు నేనే వేలవేల వీరతాళ్లు వేసేసుకుంటూ ఉంటాను.<br /><br />ఆ తర్వాత, అసలు ఘట్టం.. అదే, బహుమతి ప్రధాన కార్యక్రమం మొదలయ్యింది.<br /><br />క్లాసులవారీగా, సెక్షన్లవారీగా పిలుస్తున్నారు. పిల్లలందరూ టీచర్ల దగ్గరే ఉండడంవల్ల, వరసగా పిల్లలు వస్తున్నారు.. ప్రైజులు తీసుకుంటున్నారు.. వెళ్తున్నారు. వాళ్ల వాళ్ల తల్లిదండ్రులు స్టేజీకి కొద్దిగా దగ్గరకి వెళ్లి ఫోటోలు తీసుకుంటున్నారు.<br /><br />మా అమ్మాయి క్లాసు వచ్చేటప్పటికి మళ్లీ మా ఆవిడ హడావడి మొదలయ్యింది. కాదు మరీ!.. తన కోరిక తీరబోతోంది.. కల నెరవేరబోతోంది..<br /><br />ఉన్నట్టుండి లేచింది.. నా చేతిలో ఉన్న కెమేరాని లాక్కుని స్టేజీ దగ్గరకి దూసుకెళ్లింది, నేను పిలుస్తున్నా వినకుండా!. <br /><br />చేసేదేమీ లేక, బుడ్డిగాడిని పట్టుకుని నేను కూర్చుండిపోయాను.<br /><br />మా అమ్మాయి పేరు పిలిచారు.. <br />అది స్టేజీ మీదకి వచ్చింది.. <br />దాని ప్రైజు తీసుకుంటోంది.. <br />బుడ్డిగాడి ఇక్కడినుండే ' అదిగో అక్క, అదిగో అక్క ' అంటూ నాకు చూపిస్తున్నాడు.<br />ఇన్ని రోజులనుంచీ మా ఆవిడ ప్రభావం నా మీద పడడంవల్లనేమోగాని, నా కళ్లకి ఓ పల్చటి నీటితెర కమ్మింది.<br />మా అమ్మాయి నడుచుకుంటూ స్టేజీ దిగి వాళ్ల టీచరు దగ్గరకి వెళ్లిపోయింది.<br /><br />ఈ హడావిడిలో మా ఆవిడగురించే మర్చిపోయాను. ఎక్కడుందా అని చూసాను. ఎన్నో సామ్రాజ్యాలు జయించిన సామ్రాఙ్నిలా తరలి వస్తోంది. తన కళ్లల్లో స్పష్టంగా కనబడుతున్న కన్నీళ్లు..నా పక్కకి వచ్చి, నా భుజమ్మీద తలవాల్చి కూర్చుంది. అంత గొడవలోనూ, మా మధ్యా, మా చుట్టూతా నిశ్శబ్ధం. కాసేపటికి సర్దుకున్నాం.<br /><br />పిల్లలని తీసుకెళ్లాలని తల్లిదండ్రులకి అనౌన్సు చేస్తుంటే, వెళ్లి అమ్మాయిని తీసుకొచ్చుకున్నాం. దానికిచ్చిన ప్రైజు చూసుకుని మురిసిపోయాం. మా ఆవిడ సంగతి వేరే చెప్పక్కర్లేదు కదా!.<br /><br />ఇంటికెళ్లేటప్పుడు అడిగాను, ఎన్ని ఫోటోలు తీసావు? అని. సుమారు నాలుగైదు తీసానంది. అప్పటికప్పుడే రీలు కడిగించమని పురమాయించింది. ' దేవీ గారి చిత్తం ' అంటూ ఇంటికి దగ్గర్లో ఉన్న ఫోటో స్టూడియోలో రీలు ఇచ్చి ఇంటికొచ్చి పడ్డాం.<br /><br />మొత్తానికి మా ఆవిడ హ్యాపీస్!.<br /><br />ఇందులో పేద్ద గొప్పేముంది. మీ అమ్మాయి గురించి బడాయిలు చెప్పుకోకపోవడానికి కాకపోతే, దీనిగురించి మా టైమెందుకు వేస్టుచేసావంటారా?. అక్కడికే వస్తున్నాను.<br /><br />మరుసటిరోజు, ఫోటోలు తీసుకురావడానికి ఫోటో స్టూడియోకెళ్లి, మనవా కాదా అని నిర్ధారణ చేసుకోవడానికి పైపైన ఒకటి రెండు ఫోటోలు చూసి, అన్నీకలిపి కవరులోపల పెట్టి ఇంటికొచ్చాను.<br /><br />లోపలకొస్తున్న నా చేతిలోంచి మా ఆవిడ కవరులాక్కుంది.<br /><br />కానీలే అని, లోపలకెళ్లి బట్టలు మార్చుకొచ్చాను.<br /><br />హాల్లోకొచ్చేసరికి అనిపించింది.. ఏదో జరగబోతోందని..<br /><br />ఎప్పుడూ వసపిట్టలా మాట్లాడుతూనే ఉండే మా ఆవిడ ( వసపిట్ట అని అనకూడదట.. గలగలా మాట్లాడుతుంది అనాలట).. నిశ్శబ్ధంగా.. భావరహితంగా.. చేతిలో ఉన్న ఫోటో వంక తీవ్రంగా, తీక్షణంగా చూస్తోంది.<br /><br />నెమ్మదిగా తన పక్కన కూర్చుంటూ ఏమిటా అని చూసాను.<br /><br />ముందు అర్ధం కాలేదు.. తర్వాత కొద్దిగా నవ్వొచ్చింది.. <br />తమాయించుకోవటానికి ప్రయత్నించాను.. వల్లకాలేదు.. <br />మళ్లీ నవ్వబోతూ, నోటికి చేతులు అడ్డుపెట్టుకున్నను.. ఊహు.. పొలమారి దగ్గొచ్చింది..<br />దగ్గుతూనే, మిగతా ఫోటోలన్నీ చూసాను.<br /><br />అంతసేపూ, మా ఆవిడ ఉన్న చోటినుంచీ కదలలేదు.. మొహంలో ఏభావమూ లేదు.. ఒక్కటంటే ఒక్క మాటకూడా లేదు.<br /><br />ఎందుకంటారా?. తను వీరావేశంతో తీసిన నాలుగైదు ఫోటోల్లో ఇదొక్కటే వచ్చింది. అదేమిటో మీరే కింద చూడండి.<br /><br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_54aKab-CS8U/SmbNlCZQj1I/AAAAAAAAAAc/9xkX1r73RUE/s1600-h/Sch+fun.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_54aKab-CS8U/SmbNlCZQj1I/AAAAAAAAAAc/9xkX1r73RUE/s320/Sch+fun.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5361198442612821842" /></a><br /><br /><br /><br />అయ్యా.. అదండీ సంగతి!.<br /><br />ముగింపు: ఇంత జరిగిన తర్వాతకూడా, నేను బతికి బట్టకట్టి మీకు ఇది ఇంత ధైర్యంగా చెప్పగలుగుతున్నానంటే దానికి కారణం - స్కూలు యాజమాన్యం ఒక ప్రొఫెషనల్ ఫోటోగ్రాఫర్ని పెట్టి అన్ని ఫోటోలనీ తీయించి, తగిన రుసుము(??) తీసుకుని ఎవరి ఫోటోలు వారికి అందజెయ్యడంవల్లనూ, ఆ ఫోటో మా షోకేసులో విరాజిల్లుతూండడడంవల్లనూ - అని గమనించాలి.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1789533373946241659-673170214375469951?l=kakaalu.blogspot.com' alt='' /></div>రవికిరణ్http://www.blogger.com/profile/03774162435009373137noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1789533373946241659.post-57378723170645113302009-02-27T16:19:00.002+05:302009-07-17T17:30:57.262+05:30చేసిన పాపం..చెప్తే పోతుందంటారు కదా!?. అందుకే చెప్తున్నాను.<br /><br />అవ్విధంబెట్టిదనిన..<br /><br />మొన్న సోమవారం, మహాశివరాత్రి నాడు.. మామూలుగానే కాలకృత్యాలు తీర్చుకుని, దేవుడుకి ఓ నమస్కారం పెట్టి, శివరాత్రి కాబట్టి శివుడ్ని కాస్త గట్టిగా "పట్టుకుని ఊపేసి", తయారయ్యి, నా శ్రీమతి అందించిన లంచ్ బాక్సు అనబడు చద్ది అన్నమును మూట కట్టుకుని "ఏరువాకా సాగారో.." అని పాడుకుంటూ కొలువుకి బయలుదేరాను.<br /><br />ఔను.. మర్చిపోయాను.. ఆరోజు ఒక్క శివరాత్రి మాత్రమే కాదు.. ఆస్కార్ రాత్రి కూడా!! <br />(ఈ పై వాక్యాన్ని చిన్నప్పుడు సినిమాహాల్లో ప్రభుత్వ ప్ర్రయోజిత అడ్వర్టైజుమెంట్లలో వినిపించే వ్యాఖ్యానంలా చదువుకోవాలి!!)<br /><br />కార్లో FM రేడియో రెహమాన్ మోత, ఆస్కార్ మోతతో దద్దరిల్లిపోతోంది. రేడియో మిర్చీలో హేమంత్, రేడియో సిటీలో వంశీ ఆస్కార్ <br />కార్యక్రమానికి లైవ్ కామెంటరీ ఇచ్చేస్తూ, స్లం డాగ్ మిలీనేర్కి గానీ, రెహమాన్కి గానీ ఆస్కార్ వస్తే, హర్షాతిరేకంతో కేకలు పెట్టేస్తూ తెగ హడావిడి పడిపోతున్నారు. ఆ రెండు FM స్టేషన్లూ ఆరోజు (డబ్బింగు పాటలే అయినా కూడా) రెహమాన్ పాటలు మాత్రమే వినిపిస్తూ, పూర్తిగా రెహమాన్కి అంకితం అయిపోయాయి.. Only Rehaman, Rehaman all the way.<br /><br />నేను కూడా రెహమాన్ స్వరాల విందుని ఆస్వాదిస్తూ, వేటూరి, రాజశ్రీల పదాలతో నంజుకుంటూ, అక్కడక్కడ పంటికింద తగులుతున్న A.M.రత్నం రాళ్లని తీ(ఊ)సిపారేస్తూ నా ప్రయాణాన్ని సాగిస్తున్నాను.<br /><br />ఇంతలో..<br /><br />కాస్త దూరంలో ఉన్న చౌరస్తాలో సిగ్నలు కనబడింది.. గ్రీనే!. కానీ దాని పక్కనె ఉన్న కౌంటరు 8 చూపిస్తోంది. నేను దాని దగ్గరకి వెళ్ళేటప్పటికి అది 4లోకి దిగింది. నేను సిగ్నలుని దాటిపోదామని ఆత్రంగా యాక్సిలరేటరు మీద బలాన్ని పెంచాను. కాని నా ముందు ఉన్న రెండు కార్లవాళ్లకి నా అంత ఆత్రమున్నట్టులేదు, వాళ్లిద్దరూ ఒకళ్ల తర్వాత ఒకళ్లు ' కస్స్..' అని బ్రేకువేసి ఆగారు. ఇంక తప్పక,నేను కూడా ' కస్స్.. '.<br /><br />ఇక్కడ కాస్త జనరల్ నాలెడ్జ్..<br /><br />ఈ మధ్యన మన హై' టెక్కు ' నగరంలో, ట్రాఫిక్ పోలీసులు నిభంధనలు అతిక్రమించిన వాళ్లని ఆపి చలాన్లు రాయడం మానేసారు.. దీనికి బదులుగా వాళ్లు మన బండి నంబరు నోట్ చేసుకుని, దాని ఆధారంగా RTA ఆఫీసునుంచి మన చిరునామా సంపాదించి, చలానుని మన ఇంటికే పంపిస్తారు. ఈ చలానాని మనం దగ్గరలో ఉన్న ఈ-సేవా సెంటరులో కానీ, పోలీసు స్టేషనులో కానీ కట్టెయ్యాలన్నమాట. కాదూ, మీరేమీ నిభధనలు అతిక్రమించలేదూ అనుకుంటే మీరు భేషుగ్గా కోర్టుకు వెళ్లొచ్చు.అందుకే మీరు గనక గమనిస్తే, సిగ్నళ్ల దగ్గర కాస్త మూలగా <br />ఒక పోలీసు (సాధారణంగా ఒక హోంగార్డు) ఒక పుస్తకంలో చాలా శ్రద్ధగా రాసేస్తూ ఉంటాడు. కొండొకచో డిజిటల్ కెమేరాలని పట్టుకుని ఫోటోలు తీసే పోలీసులని కూడా చూడొచ్చు.<br /><br />నా ఉద్దేశ్యం ప్రకారం, ఇలా చెయ్యడంలో పోలీసులకి ఒక సౌలభ్యం ఉంటుంది. వాళ్లు ఎవరిదైనా కారుని ఆపగానే, కారులో వాడు "నేను <br />ఎవరినో తెలుసా?" అంటూ చెప్పే వారి పుట్టుపూర్వోత్తరాలు వినక్కరలేదు. అలాగే, బళ్లకి అడ్డుపడి వాటిని ఆపి, తద్వారా మరింత ట్రాఫిక్ జాములు సృస్టించక్కర్లేదు.<br /><br />సరే, విషయానికొస్తే.. రోజూ అదేదారిలో వెళ్లే నాకు తెలుసు అది రెండున్నర నిముషాల (150 సెకండ్ల) సిగ్నలని. ఆ కౌంటర్ని ఏమి చూస్తాంలే అనుకుంటూ, రేర్ మిర్రరులో నా అందాన్ని ఒకసారి చెక్ చేసుకుని, ముందరి అద్దాన్ని (wind sheild) ఒకసారి <br />శుభ్రం చేసుకుని, మళ్లీ ఇంకోసారి అందాన్ని సరి చేసుకుని, మొబైల్లో ఏమన్నా SMSలు వచ్చాయా (ఉత్తినే!.. ఏమీ రావు, <br />రాలేదని తెలిసినా కూడా!) అని చెక్ చేసుకుంటున్నాను.<br /><br />ఇక్కడ ఓ చిన్న ట్రివియా..<br /><br />సిగ్నల్ దగ్గర ఆగినప్పుడు మనం ఏమేమి పనులు చేసుకోవచ్చు?..<br />- అందాలని సరిదిద్దుకోవచ్చు.<br />- కార్లో ఉంటే, లోపలా బయటా శుభ్రపరుచుకోవచ్చు.<br />- SMS లు, calls చెక్ చేసుకోవచ్చు.<br />(ఈ మూడు నేను already చేసేసాను కదా!!. ఇంకా..)<br />- పక్కబళ్లవారికి సైటు కొట్టుకోవచ్చు. (తదనంతర పరిణామాలకి నేను భాద్యుడ్ని కానే కాదు!).<br />- పక్కనవారిని ఓ ఫైవ్ అప్పడగొచ్చు.<br />- పక్కవాళ్ల చీరలు, డ్రెస్సులు ఎంత బాగున్నాయో చూపించి నాకూ అట్లాంటిది కొనొచ్చుగా అని అడగొచ్చు.<br />- ప్రొవొకేటింగుగా ఉన్న వాల్పోస్టర్లనీ, హోర్డింగులనీ (ఒంటరిగా ఉంటే ధైర్యంగా, better half పక్కన ఉంటే దొంగచూపులతో) <br />చూడొచ్చు.<br />- బస్సులలో ఉన్నవాళ్లయితే తమ నోట్లో ఉన్న పాన్మసాలాతో పక్కన ఉన్న బళ్లవాళ్లమీదా, పక్కన నడుస్తున్నవాళ్లమీద మీదా రంగురంగుల అద్భుతాలని సృష్టించొచ్చు..<br />.. ఇలా చెప్పుకుంటూ పోతే, ఎన్నో!!<br /><br />సరే, బాగా సైడుట్రాకు అయిపోయినట్టున్నాను. విషయానికొస్తే..<br /><br />అలా నా క్రాఫుని సరిచేసుకుంటూంటే, నా కారుకి రెండుపక్కలనుంచీ ఇద్దరు ద్విచక్రవీరులు వచ్చి నా వంక కోపంగా చూస్తూ నన్ను ఏదో అంటున్నారు. నాకు ఏమీ అర్ధంకాలేదు కానీ, ఎందుకులే వాళ్లతో పెట్టుకోవడం అని ఊరుకున్నాను. <br /><br />ఇంతలో ఒకతను, ఇంకా పెద్దగా అరుస్తూ, కిటికీ అద్దాలు దించమన్నట్టు సైగ చేస్తుంటే, నాలో దూర్వాసుడు మేల్కున్నాడు.<br /><br />దురుసుగా అద్దాలు దించుతూ నాకు దగ్గరలో ఉన్న ఆయనతో, "ఆ!! ఏవిటీ?" అన్నాను.<br /><br />అతను నాకంటే దురుసుగా, "వెనకాళ్ల వాళ్లని చూసుకునే పని లేదా?" అని అంటూ మీదమీదకి వస్తున్నాడు.<br /><br />నాకస్సలు అర్ధం కావట్లేదు.<br /><br />"వెనకాలవాళ్లని నేను ఎందుకు చూసుకోవాలి?" అన్నాను నేను అమాయకంగా!.<br /><br />ఇదంతా జరుగుతున్నంతసేపూ, నా కారుకు రెండో వైపు ఉన్నాయన, రెండు చేతులూ గాల్లో ఊపుతూ, ఏదో భావవిన్యాశం చేస్తూనే <br />ఉన్నాడు.<br /><br />నాకేదో కొద్దిగా అర్ధం అయినట్టనిపించిది. ఇందాక సిగ్నలు పడ్డపుడు నేను కాస్త సడెన్ బ్రేకు వేసాను కదా. నా వెనకాల ఉన్న ఈ క్యాండేట్లు ఇద్దరూ, నాలాగా అర్జంటుగా బ్రేకు వెయ్యలేక (మరి అందరూ, నాలా Spontaneousగా ఉండరు కదా!?)కాస్త కిందామీదా అయినట్టున్నారు. మరి అది వాళ్ల తప్పుకదా? నన్నంటారేమిటి?. వాళ్లు కదా జాగ్రత్తగా ఉండాల్సింది?.<br /><br />అంతే, నేను కూడా వాళ్లమీదపడి అ(క)రిచెయ్యడం మొదలుపెట్టాను. <br /><br />చుట్టుపక్కల ఉన్న వాళ్లు, మమ్మలని శాంతపరచడానికి ప్రయత్నిస్తున్నారు.<br /><br />ఇంతలోకి, సిగ్నలు మారడంతో, "పోరా!" అంటే "పోరా!" అనుకుంటూ బయలుదేరాం. ఆ ద్విచక్రవీరులిద్దరూ, నా ముందుకొచ్చి ఒకసారి మళ్లీ నావంక కౄరంగా చూసి, జయ్యిమని వెళ్లిపోయారు.<br /><br />నేను కూడా, "శాంతి.. శాంతి.." (అమ్మాయికాదు.. Peace) అనుకుంటూ నన్నునేను చల్లబరుచుకుని వెళ్తూఉంటే..<br />.. మళ్లీ సిగ్నలొచ్చింది. <br />.. మళ్లీ ఆగాను.<br /><br />ఏదో శబ్దం వినబడితే పక్కకి చూసాను. ఒక ద్విచక్రవీరుడు (ఇందాకటి ఇద్దరూ కాదు) నావైపు ఉన్న కిటికీ అద్దమ్మీద చిన్నగా కొడుతూ అద్దం కిందకి దించమని అంటున్నాడు. మళ్లీ కోపం నషాలానికంటుతూ ఉంటే, అద్దం కిందకి దించాను తాడో పేడో తేల్చుకుందామని.<br /><br />కాని ఆ పెద్దమనిషి మొహంలో కోపంలేదు సరికదా, కాస్త సర్దిచెప్పేధోరణిలో ఏదో అంటున్నాడు. ఓ పక్కన "జయ హో!" తో హోరెత్తుతున్న రేడియో సౌండ్ తగ్గించి "ఏవిటీ?" అని అడిగాను. <br /><br />అప్పుడు ఆయన చెప్పింది వింటూ ఉంటే నా మొహంలో రంగులు గ్యారంటీగా మారి ఉంటాయి.<br /><br />ఇంతకీ ఆపెద్దమనిషి చెప్పినదాని సారాంశం ఏమిటంటే,నేను ఇందాక సిగ్నలు దగ్గర ఆగినప్పుడు కారు అద్దాన్ని (Wind Shieldని) శుభ్రం చేసేటప్పుడు, మరి alignment లో తేడానో ఏమో గాని, ఫోర్సుగా వచ్చిన నీరు నా కారు అద్దమ్మీదేకాకుండా, గాల్లో బాగా పైకిలేచి వెనకాల ఉన్నవాళ్లని పునీతులని చేసిందనీ, అదే వాళ్ల బాధ(కోపాని)కి కారణమనీ!.<br /><br />ఆయన చెప్పింది పూర్తిగా విన్న తరువాత నాకు కొద్దిగా బాధేసింది .. మరి కొద్దిగా సిగ్గేసింది. బాధ - వాళ్లని అసౌకార్యానికి గురిచేసినందుకు, సిగ్గు- తప్పు నాదైనా ఎదురుతిరిగి వాళ్లనే తప్పుపట్టినందుకు.<br /><br />ఇంక ఏమీ చెయ్యలేక, ఈ పెద్దమనిషికే "సారీ"లు అన్నీ సమర్పించుకుని అక్కడనుండి బయలుదేరాను.<br /><br />అసలు ద్విచక్రవీరులిద్దరికీ, ఈ టపా ద్వారా క్షమాపణలర్పించుకుంటున్నాను.<br /><br />అదండీ సంగతి!. <br /><br />చెప్పేసాను.. మరి నా పాపం పోయినట్టేనా? :-)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1789533373946241659-5737872317064511330?l=kakaalu.blogspot.com' alt='' /></div>రవికిరణ్http://www.blogger.com/profile/03774162435009373137noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-1789533373946241659.post-54643410395809840182009-02-20T18:03:00.004+05:302009-07-17T17:29:00.529+05:30నా ఇంటి(తి) కధ<strong>అప్పుడెప్పుడో..</strong>
<br />
<br />మా Y2K make అమ్మాయి.. అంటే 2000 సంవత్సరంలో పుట్టిందిలెండి..
<br />
<br />దానికి కాస్త "సున్నితత్వం" ఎక్కువన్నమాట.. అంటే.. ఈ సున్నితత్వం తాలూకు లక్షణాలు మచ్చుకి కొన్ని..
<br />
<br />వేసుకున్న కొత్తబట్టల్ని "రికార్డు టైము"లొ చింపేసుకోవడం.. ("గోనె సంచీలతో కుట్టించాలే నీకు బట్టలు.." వాళ్లమ్మ ఉవాచ!),
<br />అప్పుడే షాపు నించి కొనుక్కొచ్చిన బొమ్మల్ని ఆనమాలు గుర్తుపట్టలేనంతగా చేసెయ్యడం ("నీ దగ్గర ఇనుముతోటీ, ఇత్తడితోటీ చేసినవైనా నిలుస్తాయో,లేదో?",మళ్లీ వాళ్లమ్మే!!)
<br />..
<br />..
<br />..
<br />అన్నిటికంటే.. ఎక్కడో చూస్తూ నడుస్తూ, పక్కనున్నవాళ్లవీ, దాని దారిలో ఉన్నవాళ్లవీ "పాదపీడనం" చేసి వాళ్లచేత "కెవ్వ్" అని కేకలు పెట్టించడం..ఇట్లాంటివన్నమాట!
<br />
<br />ఇలా పైన ఉదహరించినవాటిలో ఏ ఒక్కటి జరిగినా, రెండు జరిగినా, నాలుగైదు ఒకేసారి జరిగినా.. అప్పుడు దాన్ని కోపంతో, ఏమీ చెయ్యలేని నిస్సహాయతతో, కాలు పచ్చడి అయిపోవడంతో కళ్ల వెంబడ నీళ్లు తిరుగుతుంటే "(మాయా)శశిరేఖా!.." అని ముద్దుగా(?) "అక్షింతలు" వేసేవాళ్లం.
<br />
<br /><strong>మొన్నటికి మొన్న..</strong>
<br /><strong></strong>
<br />మా బుడ్డిగాడు.. ఎల్లికేజీ చదువుతున్నాడులెండి..(LKGని అలానే అనాలట.. వాడే చెప్పాడు).
<br />
<br />వీడు ఈమధ్యనే సింగీతం శ్రీనివాశరావుగారి "ఘటోత్కచ" సినిమా చూసాడు. వాళ్లక్క చూపించిందిలెండి. అప్పటినుంచి చేతిలో ఏది ఉంటే దాన్ని.. పెన్సిల్ కానీ,పెన్నుకానీ, గరిటె కానీ, స్పూను కానీ.. భుజాన గదలా ధరించి, "నేనే ఘటోత్కచ..నేనే ఘటోత్కచ.." (ఆతర్వాత ఏంటో వాడికీ రాదు, నాకూ తెలియదు!) అని పాడుకుంటూ తిరిగేస్తూ ఉంటాడు.
<br />
<br /><strong>నిన్న రాత్రి..</strong>
<br /><strong>
<br /></strong>పడుకోవటానికి సన్నాహాలు చేస్తున్నాము.
<br />
<br /></strong>నాకు ఒక పక్కన పడుకున్న మా బుడ్డిగాడు పడుకుని వాడిలో వాడే వాడి టైటిల్ సాంగు ("నేనే ఘటోత్కచ..నేనే ఘటోత్కచ..") పాడుకుంటున్నాడు.
<br />
<br />"చాల్లేరా ఘటోత్కచా.. ఇంక పడుకో!" అన్నాను.
<br />
<br />సడెన్గా వాడికి ఒక పెద్ద సందేహం వచ్చింది.. "నానా! ఘటోత్కచుడి వాళ్ల అక్క పేరు ఏమిటి?" అని.
<br />
<br />వాడి థియరీ ప్రకారం, అబ్బాయిలందరికీ అక్కలుండాలి, అమ్మాయిలందరికీ తమ్ముళ్లుండాలి.
<br />
<br />"శశిరేఖ.." కాస్త కసిగా ఒత్తిపలుకాను,అంతకుముందే నా మీదకిదూకి నా నడుము విరగ్గొట్టినంత పనిచేసి, ఇప్పుడు నంగనాచిలా నా పక్కన పడుకున్న వాళ్ల అక్కని చూపిస్తూ.
<br />
<br />అప్పుడే మా ఆవిడ పడకగదిలోకి వేంచేసింది.
<br />
<br />ఇంతలో మావాడికి ఇంకో సందేహం, (అదేదో సినిమాలో, గిరిబాబు "భగవంతుడా! కూతుర్నుఇమ్మంటే, క్వశ్చన్ బ్యాంకుని ఇచ్చావా?" అన్నట్టు).
<br />
<br />"మరి వాళ్ల నాన్న పేరు ఏమిటి?"
<br />
<br />"భీముడు" అన్నాను నేను, కాంప్లాన్ బాయ్లా రెండు చేతులూ గాల్లోకి ఎత్తి బిగించి పట్టి, కండల్ని చూపిస్తూ. మా ఆవిడ మూతి ముప్పైఆరు వంకరలు తిప్పింది.
<br />
<br />మళ్లీ మా క్వశ్చన్ బ్యాంకు అక్షయతూణీరంలోంచి ఇంకో బాణం, "మరయితే, వాళ్లమ్మ పేరు?" అని.
<br />
<br />నా గొంతులో పచ్చివెలక్కాయ పడింది.
<br />
<br />అప్పటికే మా ఆవిడ ముక్కుపుటాలు అదురుతున్నాయి.. చెవుల్లోంచి ఆవిరిపొగలు చిమ్ముతున్నాయి.. మూడో కన్ను తెరుచుకుంటోంది..
<br />
<br />పరిస్థితిని గమనించి నేను గమ్మునుండిపోయాను.
<br />
<br />"చెప్పు నాన్నా!! ఘటోత్కచుడూ వాళ్లమ్మ పేరు ఏమిటి?", ఈతడవ నా పుత్రికారత్నం.
<br />
<br />అప్పుడొచ్చింది సునామీ..
<br />
<br />"నేను చెప్తాను.. నువ్వు శశిరేఖవై, నీ తమ్ముడు ఘటోత్కచుడై, మీ నాన్న భీముడైతే.. అప్పుడు నేనయ్యేది ఏమిటో తెలుసా.. హిడింబి..అంటే రాక్షసి.. అదే నేను.. అర్ధమయ్యిందా?" అంటూ కోపం స్థానంలో కళ్లల్లో నీళ్లు తిరుగుతున్న నా శ్రీమతిని చూసి, పిల్లలిద్దరూ ఏమి చెయ్యాలో తోచక బల్లుల్లా నన్ను అతుక్కుపోతే, మా అవిడని బతిమాలి,బుజ్జగించి మామూలు మనిషిని చెయ్యటానికి నేను జాగారం చెయ్యాల్సిచ్చొందంటే.. మీరు నమ్మాలి!!!.
<br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1789533373946241659-5464341039580984018?l=kakaalu.blogspot.com' alt='' /></div>రవికిరణ్http://www.blogger.com/profile/03774162435009373137noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-1789533373946241659.post-44755422118571249802009-01-15T14:48:00.002+05:302009-01-15T14:52:42.609+05:30అలవాటులో పొరపాటు!!అలవాటులో పొరపాటు ఎన్ని 'పాట్లు 'తెస్తుందో.. కదా?<br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_54aKab-CS8U/SW7_z67rWxI/AAAAAAAAAAU/68IA2OURV9U/s1600-h/cottage.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5291447879664884498" style="WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 127px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_54aKab-CS8U/SW7_z67rWxI/AAAAAAAAAAU/68IA2OURV9U/s320/cottage.JPG" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1789533373946241659-4475542211857124980?l=kakaalu.blogspot.com' alt='' /></div>రవికిరణ్http://www.blogger.com/profile/03774162435009373137noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1789533373946241659.post-28748626375903220112009-01-15T14:24:00.001+05:302009-01-15T14:37:31.058+05:30డాక్యుమెంటుని PDF Formatలోకి మార్చటానికి సులభ పద్దతిమీ దగ్గర పత్రాల(Documents)ని PDF Foramt లోకి మార్చే software లేదా?. ఈ క్రింది సులభపద్దతిని ప్రయత్నించండి.<br /><br />మీ అసలు పత్రాన్ని జతపరచి, "<a href="mailto:pdf@koolwire.com">pdf@koolwire.com</a>" కి ఒక టపా(mail)ని పంపించండి.<br /><br />కొద్దిసేపట్లో మీరు "KoolPDF" నుంచి ఒక టపాని అందుకుంటారు.. PDF Formatలోకి మార్చబడిన మీ పత్రంతో సహా!<br /><br />నమ్మబుద్ధి కావడంలేదా?. నేను ప్రయత్నించాను. నాకు పనిచేసింది. మీరూ ప్రయత్నించండి.. నమ్మండి.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1789533373946241659-2874862637590322011?l=kakaalu.blogspot.com' alt='' /></div>రవికిరణ్http://www.blogger.com/profile/03774162435009373137noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-1789533373946241659.post-80377725778135652272009-01-15T12:22:00.002+05:302009-01-15T12:28:40.831+05:30కట్టడ చరిత్రలో ఒక మహాద్భుతం!!!కట్టడ చరిత్ర(History of the Civil Engineering)లో ఒక మహాద్భుతం!!!.. చిత్తగించండి..<br /><br /><br /><br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_54aKab-CS8U/SW7dXCjiK3I/AAAAAAAAAAM/zWFNxb2dNm0/s1600-h/civil+engg.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5291410000099552114" style="WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_54aKab-CS8U/SW7dXCjiK3I/AAAAAAAAAAM/zWFNxb2dNm0/s320/civil+engg.jpg" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1789533373946241659-8037772577813565227?l=kakaalu.blogspot.com' alt='' /></div>రవికిరణ్http://www.blogger.com/profile/03774162435009373137noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-1789533373946241659.post-966918052675055372009-01-13T10:36:00.002+05:302009-01-13T10:43:45.095+05:30ఎనీ టైం.. ఎనీ వేర్.. ఎనీ సెంటర్..ఎప్పుడైనా సరే..,<br />ఎక్కడైనా సరే..<br /><br /> జీవితంలో మీరు తూలి (బొక్క బోర్లా) పడితే..<br />దిగులు పడకండి..<br />బాధ పడకండి..<br />ఠీవిగా, నిటారుగా లేచి నిలబడండి..<br /><br />మీ స్వరం పెంచి దిక్కులు పిక్కటిల్లేలా..<br />...<br />...<br />...<br />...<br /><br /><strong><span style="font-size:180%;">"ఎవడుబే తోసిందీ..?"</span></strong><br /><br />అని అడగండి. ;-)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1789533373946241659-96691805267505537?l=kakaalu.blogspot.com' alt='' /></div>రవికిరణ్http://www.blogger.com/profile/03774162435009373137noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1789533373946241659.post-47373401573337600772008-12-30T16:44:00.005+05:302008-12-30T17:04:39.613+05:30పేరులో 'నేం' ఉంది !!?పోయిన వారాంతంలో ఒక కొలీగూ, ఇంకా చూస్తే ఒక వెయ్యి కిలోమీటర్ల "దూరం"లో బంధువూ, అన్నిటికంటే మించి మంచి మిత్రుడూ అయిన మా మధుగాడి కూతురి బాలసారె మరియు నామకరణ మహోత్సవానికి సకుటుంబసపరివారసమేతంగా హాజరయ్యాము.<br /><br />అందరూ (చాలామంది) అనేట్టు, అది "బారసాల" కాదట!, "బాలసారె" అట (!?) పంతులుగారు చెప్పారు.. అంటే అప్పటిదాకా తల్లి చీరలతో చేసిన పొత్తిగుడ్డల్లో ఉండే (మగైనా, ఆడైనా) బాలకి మొదటిసారి "సారె" పెట్టడం.. అంటే మొదటిసారి కొత్తబట్టలు వెయ్యడం అన్నమాట. తెలుసుకుని నేను చాలా "హా"శ్చర్యపోయాను.<br /><br /><br />సరే, మావాడు వాళ్లమ్మాయికి మామూలుగానే కాస్త ఆధునిక పోకడలతో ఉండేది, ఇంకా ఇప్పటిదాకా ఎవరూ పెట్టుకోనిదీ (Unique) పేరు పెట్టుకున్నాడు. అది ఇక్కడ అప్రస్తుతం కాబట్టి దాని సంగతి వదిలేద్దాం.<br /><br /><br />కార్యక్రమం అంతా అయినతరువాత, పంతులుగారితో పిచ్చాపాటీలో, ఆయన చెప్పిన ఒకానొక "నామకరణ"మహోత్సవవైభవాన్ని .. చిత్తగించండి.<br /><br /><span class=""></span><br />మనందరికీ తెలుసు, (దాదాపుగా) మనతరం పేర్లన్నీ మన పూర్వీకులనుండీ వంశపారంపర్యంగా వచ్చినవే!.. అలా<br />కాకపోతే గనక నాపేరులా "రవి" అయినా అయ్యుండాలి, లేకపోతే "శ్రీనివాసు"నో, "వెంకటేశ్వర్రావు"నో అయ్యుండాలి.. అవునా?.<br /><br />సరే, విషయానికొస్తే..<br /><br />ఒకానొక నామకరణమహోత్సవ సందర్భంలో, తల్లిదండ్రుల్లిద్దరూ పిల్లవాడికి పేరుపెట్టేవిషయంలో వాదులాడుకుంటున్నారు.<br /><br />ఒక పెద్దమనిషి వాళ్లదగ్గరకెళ్లి అడిగాడు "ఏమిటి సంగతి?" అని.<br /><br /><br />పక్కనున్నవాళ్లలో ఎవరో చెప్పరు పిల్లాడి తల్లి "పిల్లవాడికి మా నాన్న పేరు పెట్టాలి" అంటే, తండ్రి "మా నాన్న పేరు పెట్టాలీ" అని వాదించుకుంటున్నారూ అని.<br /><br />మరేమో ఈయన "పెద్ద"మనిషి కదా!. అందుకని పిల్లాడి తల్లిదండ్రుల దగ్గరకెళ్లి వాళ్లకి సర్ది చెబ్తూ, "ఇంత<br />చిన్నదానికి అంత రాద్ధాంతం ఎందుకర్రా చేస్తున్నారు?. మీమీ నాన్నల ఇద్దరి పేర్లూ కలిసొచ్చేట్టు పెట్టుకుంటేపోలా.."<br />అన్నాడు సమస్యకి పరిష్కారం చూపిస్తూ.<br /><br />అక్కడితో ఆగకుండా "మీ నాన్న పేరేమిటి అబ్బాయి?" అడిగాడు.<br />"పిచ్చేశ్వర్రావు" అన్నాడు తండ్రి.<br /><br />"మీ నాన్న పేరేమిటి తల్లీ?"<br />"పుల్లారావు" తల్లి సమాధానం.<br /><br /><br />"అంతేకదా, ఇప్పుడు మీమీ నాన్నల పేర్లూ రెండూ కలిసొచ్చేట్టు మీవాడికి భేషుగ్గా "పిచ్చి పుల్లయ్య" అని పేరు పెట్టుకోండీ!. శుభస్య శీఘ్రం!.."<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1789533373946241659-4737340157333760077?l=kakaalu.blogspot.com' alt='' /></div>రవికిరణ్http://www.blogger.com/profile/03774162435009373137noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1789533373946241659.post-44070332608681417792008-12-18T15:20:00.002+05:302008-12-18T15:36:23.377+05:30తెలుగుదేశం-బ్రహ్మానందం-కమ్యూనిస్టుపార్టీస్థలం: రాజోలు, (తూ.గో.జి).<br />సమయం:సుమారు 12 సంవత్సరాల క్రితం సంగతి (ఇంకా, ఎక్కువేనేమో!!!)<br />సందర్భం: ఏదో సినిమా షూటింగు.<br /><br />షాట్ గ్యాప్లో విశ్రాంతి తీసుకుంటున్న బ్రహ్మానందం గారి దగ్గరకి ఒకతను వచ్చి తనని తాని బ్రహ్మానందం గారి అభిమానిగా పరిచయం చేసుకుని, ఆయన నటన తనని ఎంత ఆనందింపచేస్తుందో, ఇంకా ఆయన సినిమాల్లో తనకిష్టమైన సినిమాలు వగైరాలు అన్నీ చెప్తూ తన సంతోషాన్ని ఆయనతో పంచుకున్నాడు.<br /><br />బ్రహ్మనందంగారు కూడా అతని పొగడ్తలకి లొల్లోపలే ఉబ్బితబ్బిబ్బు అవుతూ, అభిమాని కోరిక మీద అతనితో ఫోటో దిగారు.<br /><br />మరుసటి రోజు.. (ఆ రోజుతో జరుగుతున్న షెడ్యూల్ పూర్తి అయిపోతుంది)ఆ అభిమాని మళ్లీ షూటింగు జరుగుతున్న స్పాట్కి వచ్చి, బ్రహ్మానందంగారిని కలుసుకుని, తన వెంట తెచ్చిన సంచీలో రెండు పెద్ద హార్లిక్సు సీసాలని తీసి ఆయనకి ఇచ్చాడు.<br /><br />"ఏమిటివి?" అని అడిగిన బ్రహ్మానందంగారికి అతను "ఇవి మా ఇంట్లో ఇప్పుడే పెట్టిన ఆవకాయ, మాగాయనండీ. రాత్రే వీటి రుచి చూసానండీ. నాకు పిచ్చపిచ్చగా నచ్చేసినాయండీ. మీరు గూడా రుచి చూసి బాగున్నాయంటే నాకు బాగుంటదండీ.. ఆయ్!" అన్నాడు.<br /><br />బ్రహ్మానందంగారు అతని భుజమ్మీద ఆప్యాయంగా తడుతూ, "చూడు బాబూ! మరీ రెండు సీసాలనీ పూర్తిగా ఇప్పుడే రుచి చూడడం కాస్త కష్టంగానీ, ఇవాళ రాత్రికి నేను హైదరాబాద్ వెళ్తున్నాను. అక్కడకి వెళ్లగానే వీటి రుచి చూస్తాలే. అయినా వీటిని చూస్తుంటేనే నోరూరుతోంది.. తప్పకుండా మాంచి రుచిగా ఉండుంటాయిలే!" అన్నారు.<br />అతను ఆనందంగా తల ఊపుకుంటూ వెళ్లిపోయాడు.<br />*** **** ****<br />స్థలం: మళ్లీ రాజోలే!<br />సమయం: సుమారు ఒక నెల తరువాత.<br />సందర్భం: మళ్లీ సినిమా షూటింగే!.<br />నటీ నటులు: చాలామందితోపాటు.. బ్రహ్మానందం గారు<br /><br />(ఆ రోజున నేను కూడా ఆ షూటింగు జరుగుతున్న ప్రాంతంలో ఉండడం తటస్థించింది)<br />షాట్ గ్యాప్లో విశ్రాంతి తీసుకుంటున్న బ్రహ్మానందం గారి దగ్గరకి ఆ అభిమాని మళ్లీ వచ్చి తనని తాను మళ్లీ పరిచయం చేసుకోబోయాడు.<br /><br />మధ్యలోనే అతని మాటలని అడ్డుకుంటూ, "గుర్తున్నావోయ్! బాగున్నావా?" అంటూ చిరునవ్వుతో పలకరించారు బ్రహ్మానందం.<br /><br />ఆ మాత్రం దానికే ఉబ్బుతబ్బిబ్బైపోయాడు ఆ అభిమాని.<br /><br />వెంటనే, "పచ్చళ్లు రుచి చూసారా సర్? ఎలా ఉన్నాయి" అడిగాడు అతను ఆత్రంగా.<br />అప్పటిదాకా, ప్రసన్నవదనంతో, చిరునవ్వుతో ఉన్న బ్రహ్మానందంగారి మొహం కాస్త కళ తగ్గినట్టయింది. అయినా<br />సర్దుకుని, కొద్దిగా "ఇబ్బంది(?)" మొహంతోనే "పచ్చళ్లు చాలా బావున్నాయయ్యా!" అన్నారు.<br /><br />ఆయన మొహంలో వచ్చిన మార్పుని గమనించిన అతను, కాస్త ఖంగారుగా, "ఏంటి సర్! మొహమాటంగా చెప్తునట్టున్నారు. పచ్చళ్లు నిజంగా బాగున్నాయా? లేవా?" అని అడిగాడు.<br /><br />బ్రహ్మానందంగారు "అట్లా ఏమీ లేదయ్యా.. పచ్చళ్లు చాలా బాగున్నాయి. ఇంకా చెప్పలంటే, వాటి రుచి మాకు ఎంతగా<br />నచ్చిందంటే నేనూ మా ఇంట్లోవాళ్లం అందరం కలిసి, రెండు సీసాలనీ రెండు వారాల్లో ఖాళీ చేసేసాం" అన్నారు.<br /><br />"మరి ఇందాక మొహం అలా ఎందుకు పెట్టారు సర్?" అని అడిగాడు అతను అప్పటికీ అనుమానం వీడకపోవడంతో.<br />అతని మొహంలోకి కాసేపు అలానే చూస్తూ ఉండిపోయిన బ్రహ్మానందంగారు, "మొత్తానికి ఒదిలేట్టులేవు గదా..!" అంటూ తనదైన స్టైల్లో, తనవైన ముఖకవళికలతో, "ఏం చెప్పమంటావు నాయనా!.. తిన్నప్పుడు బాగానే ఉంది.. మాంచి దిట్టంగా, ఆవకాయ దట్టించి, పేరు నెయ్యి తగిలించి తిన్నంతవరకూ బానే ఉంది నాయనా!.. రెండు సీసాలు అయిపోయిన తరువాత అరే! అప్పుడే అయిపోయాయా అనిపించింది నాయనా!.. కానీ.."<br /><br />.. అంటూ తన మొహాన్ని అరచేతులతో నలిపేసుకుంటూ..<br /><br />".. ఆ తర్వాతే నాయనా!.. ఆ వేడికి ముందు నుంచీ తెలుగుదేశం (పసుపు రంగు).. వెనకనుంచీ కమ్యూనిస్టు పార్టీ (ఎరుపు రంగు) వెంబడపడుతుంటే నాయనా..!!! ఏమి చెప్పమంటావు నాయనా ఆ బాధని?.. ఎలా వర్ణించమంటావు ఆ ఆనందాన్ని?.. అదే అర్ధంకాక నాయనా నా మొహాన్ని అలా పెట్టాను.."<br /><br />..అని బ్రహ్మానందంగారు అంటుంటే.. మీరేగనక అక్కడ ఉంటే ఏమి చేసి ఉండేవారు?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1789533373946241659-4407033260868141779?l=kakaalu.blogspot.com' alt='' /></div>రవికిరణ్http://www.blogger.com/profile/03774162435009373137noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1789533373946241659.post-33905552279971690762008-12-12T16:14:00.001+05:302008-12-12T16:16:51.615+05:30రేడియో - టీవీమా ఆఫీసులో ఒక కొలీగ్ ఉండేవారు. పేరు రమేష్.<br /><br />మనిషి మంచివాడు, తెలివితేటలున్నవాడు, మృదుభాషి.. అన్నిటినీ మించి ఎప్పుడూ నగుమోముతో ఉంటూ, చుట్టుపక్కలవాళ్లవారి మొహాల్లో కూడా (చిరు)నవ్వులు పూయించగల నేర్పరి.<br /><br />మేమిద్దరం ఒకేసారి ఆ ప్రాజెక్టులో చేరాము. పరిచయాలు అవటంతోనే మా రుచులు (రోజుకోచోట ఫుడ్డు ప్రయత్నిస్తూ ఉండేవాళ్లం), అభిరుచులు కలిసాయి.. అది స్నేహంగా మారటానికి ఆట్టే సమయం పట్టలేదు.<br /><br />సరే.. ఇక విషయానికొస్తే..<br /><br />ఈ మనిషి.. ఆఫీసుకొచ్చిన అరగంటలోనే, ఇంటిదగ్గరనుంచీ ఫోను వచ్చేది. ఈయన ఇంటి దగ్గర బయలుదేరినప్పటి నుండీ, ఆఫీసుకి వచ్చేలోపల ఈయన ప్రయాణ అనుభవాలు, ఇంకా ఆఫీసులో అప్పటిదాకా జరిగిన సంగతులు పూసగుచ్చినట్టుగా వాళ్లావిడికి చేరవేసేవాడు.<br /><br />అలాగే, అటునుండి ఆవిడ కూడా ఈ అరగంటలో జరిగిన విషాయాలన్నీ ఈయనకి update చేసేది.<br /><br />మళ్లీ ఇంకో అరగంట, గంట అయినతరువాత మళ్లీ ఇదే తంతు repeat అయ్యేది. ఇలా రోజు మొత్తమ్మీద ఒక 8-10 సార్లు ఈ ఫోనులో "ఇచ్చిపుచ్చుకోవడాలు" అవుతూ ఉండేవి. ఎంత సభ్యత కాకున్నా, పక్క సీట్లోనే ఉండడంవల్ల అవి (ఈయన మాట్లాడేవి) నా చెవిలో కూడా పడుతూ ఉండేవి.<br /><br />దీనివల్ల, నాకొక సమస్య వచ్చి పడింది.. అదేమిటంటే..<br /><br />ఒకసారి ఎప్పుడో మా అవిడతో ఈ విషయం అన్నా. అంతే..!. మా ఆవిడ నా మీద ఇంతెత్తున లేచింది.. "మీరూ ఉన్నారు ఎందుకూ? ఎప్పుడూ ఒక మాట ఉండదు, మంతి ఉండదు. అదేమంటే నువ్వు చెప్పు నేను వింటాను అంటారు?. బయటకి వెల్లొచ్చేది మీరు అయినప్పుడు విషయాలు మీ దగ్గర ఉంటాయా? నా దగ్గర ఉంటాయా?.. వగైరా.. వగైరా.." అంటూ.<br /><br />నేను తలపట్టుకోక తప్పింది కాదు.<br /><br />ఇంక తట్టుకోలేక మరుసటిరోజు, లంచ్ విరామంలో (ఆయన ఫోను మాట్లాడకుండా ఉన్నప్పుడు),ధైర్యం చేసి ఆయన్ని అడిగేసాను, "గురూగారూ! మీరు ప్రతీ అరగంటకి, గంటకి మీ శ్రీమతికి ఫోనులో జరిగినవన్నీ చెప్పేస్తూ ఉంటారు కదా!. మీరు రాత్రికి ఇంటికెళ్లి ఇంకేమి మాట్లాడుకుంటారు?" అని.<br /><br />దానికి ఆయన చిద్విలాసంగా నవ్వి, నా మొహంలోకి చూస్తూ, "ఇంకేముంటాయి గురూగారూ! ఇవే విషయాలు మళ్లీ రిపీట్. కాకపోతే అప్పుడు కాస్త హావభావాలతో. అంటే పగలంతా రేడియో, రాత్రయితే టీవీ.. అంతే" అన్నాడు.<br /><br />ఆయన చెప్పిన తీరుకి, నవ్వీ నవ్వీ నాకళ్లెంబట నీళ్లు తిరిగాయి.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1789533373946241659-3390555227997169076?l=kakaalu.blogspot.com' alt='' /></div>రవికిరణ్http://www.blogger.com/profile/03774162435009373137noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1789533373946241659.post-71065549555678894772008-12-05T16:54:00.003+05:302008-12-05T17:57:27.887+05:30గణపతి.. డాన్సింగ్.. why?<span style="font-size:85%;">భ్లాగుదామనే సంకల్పంతో, బ్లాగుని మొదలుపెట్టిన తరువాత కూడా కొన్ని కారణాంతరాలవల్ల బ్లాగలేకపోవడంతో, విఘ్నాలు కలగకుండా చూడమని గణేశుడ్ని కోరుకుంటూ, ఆయన ప్రస్తావనతోనే మొదలుపెడుతున్నాను..</span><br /><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:78%;"> ****</span><br /></span><span style="font-size:85%;">మొన్నీమధ్యన జరిగిన వినాయక చవితికి, మా ఇంటిముందు పెట్టిన వినాయకుడి మండపం ముందు జరిగిన సాంస్కృతిక కార్యక్రమాల్లో ఒక బుడ్డోడు (అంటే, నిజంగానే బుడ్డోడే.. 6,7 ఏళ్లు ఉంటాయనుకుంటా) చెప్పిన సరదా సంగతి.. ఆలకించండి..</span><br /><span style="font-size:85%;"> ****</span><br /><span style="font-size:100%;">అనగనగనగా ఒకసారి టైటానిక్ లాంటి ఓ పేద్ద పడవ చాలామంది జనాల్నేసుకొని వెళ్తూ ఉంటే, దానికి ఏదో అయింది.. మొత్తానికి మునిగిపోయేట్టుంది.</span><br /><span style="font-size:100%;"><br />అప్పుడు, అందులో ఉన్న మహమ్మదీయులు అందరూ అల్లాని కాపాడమని ప్రార్ధిస్తే, అల్లా వచ్చి వాళ్లందరినీ కాపాడి తనతో తీసుకెళ్లిపోయాడు.<br /><br />ఆలాగే, క్రైస్తవులు జీసస్ని ప్రార్ధిస్తే, జీసస్ వచ్చి క్రైస్తవులందరినీ అక్కడనుంచి క్షేమంగా తీసుకెళ్లాడు.<br /><br />ఇంకా మిగతా మతాలవారు వాళ్ల వాళ్ల దేవుళ్లని ప్రార్ధించడం, వాళ్లొచ్చి వీళ్లని కాపాడడం జరిగిపోయాయి.<br /><br />చివరికి మిగిలింది.. హిందువులు..<br /><br />వీళ్లు, ముక్కోటిమంది దేవుళ్లున్నా.. మరి ఎందుకోగానీ.. వినాయకుడ్ని ప్రార్ధించారు, తమని కాపాడమని.<br /><br />వెంటనే గణపతి ప్రత్యక్షమయ్యాడు. అక్కడ ఉన్న వాళ్లందరూ ఆనందపడిపోయి, (వాళ్ల వాళ్ల) తట్ట బుట్ట సర్దుకొని తయారయ్యారు గణపతితో వెళ్లడానికి..<br /><br />కాని..<br /><br />గణపతి, వీళ్లని ఏమాత్రం పట్టించుకోకుండా, ముందు చిన్నగా అటూ ఇటూ ఊగడం మొదలుపెట్టి, కాసేపయ్యేటప్పటికి వీరావేశంతో చిందులు, ఎగిరి దూకడాలు, జజ్జినికిడి లు, తీన్ మార్ లు, టప్పాం గుత్తి, బ్రేక్ డాన్సు.. ఇలా ఒకటేమిటి.. అన్ని రకాలుగా తన “నృత్య విన్యాసాలు” అన్నీ ప్రదర్శిస్తున్నాడు.<br /><br />జనాలందరికీ ఏమీ అర్ధం కాని పరిస్థితి.. పడవేమో మునిగిపోయేటట్టుంది.. ఈయనేమో తనకేమీ పట్టనట్టుగా ఆనందంతో చిందులు, డాన్సులు వేస్తున్నాడు. ఈయన తాకిడికి గంటలో మునిగే పడవ 5 నిమిషాల్లోనే మునిగేట్టుంది.<br /><br />ఇంక తట్టుకోలేక, జనాలందరూ గణపతిని అన్ని వైపులనుంచీ గట్టిగా పట్టేసుకొని, ఆయన నృత్యాన్ని విరమింపచేసి, కన్నీళ్లతో ఆయన కాళ్లమీద పడి.. “స్వామీ.. మేము ఇలా నీళ్లలో మునిగిపోబోతూ ఉంటే, మమ్మల్ని కాపాడాల్సిన నువ్వు ఇలా ఆనందంతో చిందులు వెయ్యడం ఏమన్నా న్యాయమా?. సమయం ఇంక ఎక్కువ లేదు. మమ్మల్ని త్వరగా కాపాడి ఇక్కడనుండి తీసుకెళ్లు స్వామీ!” అంటూ రకరకాలుగా ప్రాధేపడ్డారు.<br /><br />గణపతి వాళ్లందరినీ వదిలించుకొని, మళ్లీ డాన్సు చేస్తూ.. “ఔనా?.. ఇందులో అన్యాయం ఏముంది?. మరి వినాయక చవితి అయిన తర్వాత, నన్ను (నా విగ్రహాన్ని) హుస్సేన్ సాగార్లో నిమజ్జనానికి తీసుకెళ్తూ మీరు కూడా ఇలాగే ఒళ్లు తెలియకుండా డాన్సులు చేస్తారే?. అదే కదా ఇప్పుడు నేను కూడా చేస్తుందీ?” అని అమాయకంగా అడుగుతూ అంతర్ధానం అయిపోయాడు గణపతి.</span><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1789533373946241659-7106554955567889477?l=kakaalu.blogspot.com' alt='' /></div>రవికిరణ్http://www.blogger.com/profile/03774162435009373137noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1789533373946241659.post-10246616697480660502008-11-13T12:03:00.000+05:302008-11-13T12:12:33.716+05:30ఎందరో మహానుభావులు....అందరికీ వందనాలు!<br /><br />తొలిప్రయత్నంగా, నా మొదటి టపా!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1789533373946241659-1024661669748066050?l=kakaalu.blogspot.com' alt='' /></div>రవికిరణ్http://www.blogger.com/profile/03774162435009373137noreply@blogger.com0